Persoonlijk – Allerhande – De Brommobielrace

De Brommobielrace

In de polder doet zich des zondags een vreemd verschijnsel voor. Zo tegen elven, vlak na de kerkdienst, wemelt het in een der meest afgelegen straten van het industriegebied van de brommobielen. Het ziet er grijs van de bejaarden.

Met driftig getik van wandelstokken schuifelen ze rond. Werpen afgunstige blikken op de voertuigjes der concurrentie. Een knalgele Ligier wordt omzoomd door nieuwsgierige baasjes. Geen wonder. Achterop het karretje prijkt een afbeelding van Marlene Dietrich. Op het linker portier staat met sierlijke plakletters Driver Opa Gerritsen. Het rechterportier houdt dan nog nauwelijks een verrassing in. Oma Gerritsen, Navigator. Een overbodige functie. Er valt weinig te navigeren op de kwartmijl sprint. Vierhonderd meter recht vooruit.

Opa Gerritsen (wil het geheim wel verklappen. Halverwege zet moeders een lekker bakkie koffie, grijnst hij. Om weer even voort te kunnen. Maar niet verder vertellen, smeekt hij. De concurrentie luistert immers mee. Tegen elven loopt de straat vol. Rollators in alle kleuren staan nu langs het parcours.

Sommige modellen zijn protserig uitgebouwd. Brede banden, leren handgrepen, spoilers boven het boodschappenmandjes. Geert Drossen heeft het mandje vervangen door een accu, zodat hij nu over stroom beschikt voor twee breedstralers en een elektrische sirene. Zijn pantoffels heeft hij verruild voor oude gympen. Want bij een brommobielrace loop je nu eenmaal niet op alledaags schoeisel.

Maar eerst is er het voorprogramma, de brommobielsprint. Om klokslag half twaalf schiet van Schaa senior de eerste twee deelnemers weg. Met aanzwellend gepruttel trekken de gele Ligier en een blauw wagentje van Tsjechisch fabrikaat hun eerste meters.

Oma Gerritsen (75) zwaait door het open raampje naar een vriendin. Oeps, daar rolt haar bolletje wol over straat. Opa vloekt. Nee, stoppen doet hij absoluut niet meer, daar heeft hij vorige keer vanwege koffie morsen de eerste plaats mee verknald. Waardoor de gratis entreekaarten voor de Heilig Land Stichting mooi aan zijn neus voorbijgingen.

Deze keer gaat hij plankgas door. “Suiker?”, vraagt oma halverwege. Vanuit een zijstraat kijkt de politie toe. Illegale straatraces zijn verboden. Maar ook vandaag grijpen ze niet in. Opa slaakt een diepe zucht. Ze weet toch dat hij altijd zoetjes heeft?