Selectief protest tegen geweld

Ja, ik vind het verschrikkelijk, die aanslagen in Frankrijk en leef ook mee met alle slachtoffers en nabestaanden daar. Maar niet alleen in Frankrijk, overal in de wereld gaan vele mensen gebukt onder geweld. Op heel veel plaatsen in de wereld vallen onschuldige slachtoffers. In de meeste gevallen zijn er helaas maar weinig mensen die zich daar druk over maken.

Wie staat er stil bij de mensen in Afrika of Azië? Wie maakt zich druk over de jongeren in bijvoorbeeld de Palestijnse gebieden die mishandeld en gedood worden, wie maakt zich druk over al die onschuldige mensen in Midden en Zuid Amerika die slachtoffer worden van geweld.

Het is mij veel te makkelijk om op bijvoorbeeld Facebook op een knopje te drukken en daarmee je medeleven aan de slachtoffers in Frankrijk te delen. Zo’n zelfde knopje is er niet voor al die anderen die dag in dag uit onder zwaar geweld te lijden hebben. Neem bijvoorbeeld dat jongetje van 9 jaar, dat dood geschoten wordt in de Gazastrook, of al die mensen die in Afrika zinloos worden vermoord omdat er een strijd gaande is om de macht.

Zo zijn er ontzettend veel plaatsen in de wereld waar geweld aan de orde van de dag is, waar mensen te lijden hebben onder verschillende vormen van terreur. Voor veel mensen is dat een ‘ver van mijn bed’ verhaal en sluiten daarvoor de oren, of willen het gewoon niet zien. Dat is toch raar, dat is toch niet normaal?

Ja, Frankrijk is dicht bij huis, dan komt het gevaar wel heel erg dichtbij. Voor hetzelfde geld gebeurt het volgende week bij jou in de stad of het dorp waar je woont. Maar als dat de reden is om je verontwaardiging uit te spreken, vraag ik me af waarom er niet massaal geprotesteerd wordt tegen al het geweld hier in Nederland. Waar niemand zijn of haar verontwaardiging hierover laat horen. Wat denk je van al die kinderen die dagelijks mishandeld worden thuis, of buitenshuis. Of al die ouderen die niet voor zichzelf op kunnen komen en mishandeld worden door een ‘verzorgende’ omdat ze te ‘lastig’ zijn. Of al die vrouwen of mannen die thuis mishandeld worden door hun partner. Wat van al die mishandelingen bij overvallen en berovingen waar de dader van mening is dat hij niet genoeg buit heeft.

Gaat het er omdat de aantallen van slachtoffers misschien lager zijn? Wanneer zijn er dan genoeg slachtoffers om je uit te spreken, bij tientallen? Bij honderden? Voor mij is ieder slachtoffer er één te veel. Ieder slachtoffer van geweld verdient het dat de rest van de wereld zich hier over uitspreekt en zijn of haar verontwaardiging toont. Het is niet normaal dat we dat maar laten passeren en verder gaan met ons eigen comfortabele leventje alsof er verder niets aan de hand is.

Ik hoor het minister-president Rutten zeggen, “We zijn in oorlog met ISIS”. Maar hoe zit het dan met de oorlog tegen mishandeling, hoe zit het tegen de oorlog tegen kindermishandeling, hoe zit het met de oorlog tegen huiselijk geweld? Of is dat allemaal de ‘eigen verantwoordelijkheid’ waar hij en zijn regering zo mee te koop lopen. Telt dat kind niet mee wat zo mishandeld is en de rest van zijn leven met een trauma zit en beschadigd is. Telt die oudere niet mee die overvallen is en nu niet meer naar buiten durft te gaan. Gaan we zo selectief om met het protest tegen geweld?

Ik doe niet mee aan dergelijk selectief protest tegen geweld, maar protesteer tegen al het geweld en iedere vorm van geweld in deze wereld. Mijn gedachtes zijn bij alle slachtoffers over de hele wereld die ongevraagd te maken hebben met iedere vorm van geweld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *