Digidingessen.

SlooplocNu de modelbaan er eigenlijk redelijk technisch klaar bij ligt, kan ik me eens gaan storten op wat andere technische zaken voor mijn modelspoorbaan. Zo heb ik een stoomlocje staan, een BR80, die ik gedigitaliseerd had maar niet echt goed deed wat hij moest doen… namelijk rijden. Ja, zonder kap deed hij het perfect, maar met geplaatste kap had die meer iets van “doe het zelf maar”. Nou ja, dan is er maar één oplossing… decoder er uit, de loc als museumstuk ergens neerzetten en de decoder als transplantatie onderdeel gaan gebruiken. Weggooien van een weerloze loc vind ik ook zo zonde. Maar goed, daar zit ik dus met een decoder die op dat moment geen trein heeft… Zijn er nog liefhebbers?

Nou, reken maar van Yes. Aangezien deze decoder een aantal ingekorte decoderdraadjes had en zelfs twee verwijderde draden voor verlichting, zou het dus bij voorkeur een loc moeten zijn zonder verlichting en waar de decoder redelijk dicht bij de motor geplaatst zou kunnen worden. En laat ik nou net een analoge loc in de kast hebben staan die aan beide voorwaarden voldeed. Een mooie rode V90 van de firma Roco. Een locje dat al een behoorlijke tijd werkeloos in de kast stond te wachten op een transplantatie. Analoog liep dat locje gewoon voortreffelijk mooi, dus de verwachting is dat dat digitaal alleen maar beter zal worden. Het locje zelf is volgens mij nog redelijk nieuw of in ieder geval ongebruikt. Ik heb hem echter als tweedehandsje gekregen. Verschillende onderdelen die normaal gesproken los worden bijgeleverd zaten nog netjes in de originele verpakking en verder is er ook nergens ook maar één krasje of plekje te bekennen.

En zoals over zoveel dingen is er ook over het digitaliseren van dit locje wel informatie te vinden op het internet. Ik vond in ieder geval op een Duitse website een redelijk duidelijke beschrijving met wat foto’s erbij. Dit heb ik uitgeprint om als handleiding te laten fungeren tijdens de ombouw. Gelukkig is het lezen van de Duitse taal door mij goed genoeg om het verhaal helemaal te snappen en zag ook dat er een paar belangrijke punten waren om rekening mee te houden. Na eerst ruim een dag gelopen hebben van “zal ik wel… zal ik niet…” besloot ik de knoop toch maar door te hakken onder het mom van: “gaat het mis, dan hebben we pech gehad”. Maar eerlijk gezegd viel het allemaal heel erg mee. Het is echt veel eenvoudiger dan dat het lijkt. Belangrijkste is alleen: decoder handleiding goed doorlezen, opletten waar je mee bezig bent, alles nameten en nadenken voordat je iets doet. Nou… meestal is dat niet het probleem bij mij (op het lezen na dan, meestal wacht ik liever op de film).

In een goed half uurtje had ik het locje ontdaan van zijn originele analoge onderdelen en voorzien van een mooie digitale Kuehn decoder. En aangezien de draden al kort waren vanuit de vorige loc, heb ik de draden maar gelijk hier op lengte gemaakt. Maar toch eerst even op het testspoor zonder de kap op testen of het inderdaad ook allemaal werkt. En ja hoor, prima voor elkaar. Hij rijdt net zo mooi zo niet mooier als dat hij analoog al deed. Nou, dan kan de kap er weer op gemonteerd worden en dan weer testen of het niet zo gaat als eerder bij de BR80 dat hij alle dienst weigert als de kap er eenmaal op zit. Maar gelukkig, of beter, zoals verwacht, ook met volledig gemonteerde kap rijd hij prachtig gecontroleerd over het testspoortje. Dan is hij klaar voor de ‘grote’ baan met al zijn bochten, stijgingen en dalingen. En ook daar is zijn beweging een oogstrelend geheel. Mooi soepel door de Helixen heen, zonder problemen alle wissels passeren, in een woord, geweldig.

Het gaat me echt goed bevallen, dat digitaliseren. En dat komt heel mooi uit want ik heb hier nog een analoge BR38 staan die ook om een decodertje schreeuwt. En heel toevallig heb ik nog een decodertje in de kast liggen, dus dat is een goede kandidaat voor een volgend digitalisatie-project. Maar voordat ik daarmee begin ga ik me eerst goed voorbereiden met behulp van internet en me goed inlezen op mogelijke moeilijkheden die je met deze loc kunt tegen komen. Gelukkig blijken de mogelijke problemen die je met deze loc kunt tegen komen allemaal nog wel mee te vallen. Het enige wat misschien een klein probleempje kan vormen is de plaatsing van de decoder, deze moet namelijk in de tender en daar is weinig plaats. De oplossing is om de kolenlaag van binnen uit los te snijden en iets hoger er weer in te plakken. Als je dit netjes doet, zie je er niets van… of je neemt een nog dunnere decoder. Ik ben maar gegaan voor het uitsnijden want ik had geen dunnere decoder. Maar ik moet eerlijk zeggen, je ziet er inderdaad niet veel van en als je het nog iets bijwerkt met wat modelbouwplamuur en zwarte verf, is er echt niets meer van te zien.

Al met al, ook dit locje rijd heel mooi over mijn digitale spoorbaan… alleen iets te hard. En dat kan ik nou net niet met mijn MultiMaus instellen, daarvoor heb ik toch echt ooit een keer een andere uitgebreide digitale centrale voor nodig. Zoiets als bijvoorbeeld een Fleischmann Twin Center of zo, maar ja die dingen zijn voor mij eigenlijk onbetaalbaar en bovendien worden ze maar heel erg weinig aangeboden op de verschillende ‘handel websites’. Dus moeten we daar maar eens een keer een andere oplossing voor gaan bedenken. Tegenwoordig heb ik nog wel eens het geluk dat als er zich kleine probleempjes voordoen, de oplossing vaak niet lang op zich laat wachten. Wie weet heb ik deze keer ook wel weer diezelfde mazzel. Aan de andere kan, je moet natuurlijk nooit op geluk gaan rekenen, dan kan het nog wel eens heel zwaar gaan tegen vallen.

SchoonmakenOndertussen stort ik me ook maar eens op de automatisering van de wissels. Voor het overgrote deel is de baan al helemaal voorzien van elektrische wissels en zijn er nog maar een paar wissels waar nog een elektrische aandrijving voor moet komen. Maar de elektrische wissels zijn nog niet aangesloten, dus zijn het feitelijk nog steeds veredelde handwissels. Wel heb ik al twee wisseldecoders liggen waar per stuk vier wissels mee bediend moeten kunnen worden, alleen kom ik er nog niet helemaal hoe dat nu zit met het aansturen van die decoders. Ook de handleiding is daar voor mij nog niet helemaal duidelijk over. Aan de andere kant is het misschien ook wel mijn voorzichtigheid die hier op de rem trapt omdat ik als de dood ben dat ik door een verkeerde aansluiting iets naar de ‘knoppen’ help. Dus die aansluiting wordt steeds iets verder opgeschoven… En toch zal ik een keer door de zure appel heen moeten bijten, dan zal natuurlijk blijken dat het allemaal nog wel meevalt. We zien wel…

Verder is het de laatste dagen op mijn modelspoorkamer wel weer een rommeltje geworden. Stof, zaagsel, houtresten, draadresten, papier en meer van dergelijke zooi ligt er zo her en der verspreid. Dat moet hoognodig weer eens opgeruimd worden. Maar ja, omdat ik daar het personeel niet voor heb… moet ik het zelf maar weer eens doen. Ook de modelbaan moet weer eens een goede beurt hebben, alle kruimels en dergelijke moeten opgezogen worden, de rails moet een goede poetsbeurt hebben en alle locs,rijtuigen en wagons moeten weer eens met een plumeautje of stofkwast afgestoft worden. Niet dat het allemaal zo erg verstoft is, maar omdat toch ieder stofje voor storingen en haperingen kan zorgen in het modelspoorbedrijf . En dat willen we ten alle tijden voorkomen, we zijn toch immers ProRail niet. 😀 Dus bij gebrek aan het juiste personeel… Zelf maar aan de slag…
En ik bied nog wel zulke mooie secundaire arbeidsvoorwaarden… 😉

Later meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *