Druk, druk, druk…

IKEAHet is al weer even geleden sinds de laatste krabbels over het modelspoor gebeuren. Maar ja dat krijg je ook als je het druk drukker drukst bent met de verhuizing. Maar het is nu dan ook serieus aan de gang, dozen worden over gebracht. Gordijnen worden genaaid. Meubels worden uitgezocht, gekocht, vervoerd en in elkaar gezet. Er wordt van alles geregeld en afgesproken. En het ‘paleisje’ wordt langzamerhand een prachtige woonomgeving waar ze met veel plezier zal kunnen wonen.

Al met al komt de daadwerkelijke start van de modelspoorbaan opbouw alsmaar dichterbij. Ondertussen zit ik natuurlijk niet stil voor wat betreft het bij elkaar zoeken van alle benodigde onderdelen en materialen. Want als ik straks de tafel klaar heb en de eerste rail heb liggen moet er natuurlijk wel binnen afzienbare tijd de eerste proefrondjes gereden worden. Al was het alleen maar voor die eerste keer in vervoering raken om je eigen treintje te zien rijden op je eigen gebouwde baan.

Maar goed, het verzamelen van wagonnetjes gaat best goed. Dat wil zeggen, de wagonnetjes voor goederenvervoer gaat redelijk goed. Ik heb er ondertussen een aantal bij elkaar gevonden om een leuke gevarieerde trein te vormen. Omdat ik de hele sfeer van de baan in het verleden wil houden, zo vanaf eind jaren veertig tot zo’n beetje begin jaren zeventig van de twintigste eeuw toen de vrachtbehoefte nog niet die extreme vormen had aangenomen zoals tegenwoordig, kan ik een variatie houden in de wagons die zich in te trein bevinden.

De goederentrein zal dan ook voorlopig bestaan uit verschillende soorten wagons die geschikt zijn voor verschillende soorten vracht. Zo is er bijvoorbeeld een wagon voor bananen, een wagon gevuld met kolen, wat wagons die hout vervoeren, gesloten wagons en ketelwagons. Hoe ik het een en ander ga samenstellen blijft alleen nu nog even van latere zorg, omdat ik ook snap dat je geen bananen gaat vervoeren en direct daarachter een wagon met bijvoorbeeld stookolie plaatst. Dat zou de smaak van de bananen volgens mij geen goed doen.

Een ander probleem is toch even het personenvervoer. Op dit moment heb ik één personenwagon, en dat is toch echt nog te weinig om een leuk treintje samen te stellen. Op de sites waar ik toch het grootste gedeelte van de verzameling vandaan haal zijn de personenwagons dusdanig geprijsd dat ik bijna net zo goed nieuwe kan kopen. Daar heb ik dus ook even geen zin in. Dat is dan maar even van latere zorg, als de rails ligt, kan ik rijden en daar gaat het in eerste instantie om.

Ook komen er weer allerlei beurzen aan waar ik naar toe kan gaan om te kijken of daar wat van mijn gading te vinden is. Meestal zijn er op beurzen allerlei aanbiedingen en koopjes te vinden om mensen te trekken. En natuurlijk ook vaak tweedehands spullen zoals op Ebay en Marktplaats aangeboden worden, maar dan met het voordeel dat je geen verzendkosten hoeft te betalen.

Over beurzen gesproken trouwens. Ik heb net de ‘N-Spoor Verkoop Beurs’ in Lochem bezocht. Helaas had ik niet zo heel tijd omdat ik met mijn jongste dochter mee zou gaan om een auto voor haar te kopen, maar ik heb er in die korte tijd zeker van genoten. En ik ben ook daar niet met lege handen vertrokken. Zo heb ik zes meter aan flexrails meegenomen en kwam ik tijdens het snuffelen bij de verschillende stands nog iets bijzonders tegen.

Zoals ik al in een eerder artikel geschreven had, had ik vroeger ook een modelspoorbaan met verschillende treinen. Ik bezat toen onder andere twee stoomloks, één uit een standaard starterspakket. Zo’n klein lokje die in mijn ogen eigenlijk maar weinig voorstelt en door mij ook alleen werd gebruikt als soort van rangeerlokje omdat ik het nu eenmaal niet iets vond om dienst te doen als reguliere spoorbaan lok. Ik had toen echter ook een tenderlokje die wel redelijk eenvoudig was maar daardoor niet minder leuk en mooi. Het was toen echt mijn meest favoriete treintje. Laat ik nu op de beurs precies dat lokje weer tegen komen.

Mijn meest favoriete lokje, hier op de beurs voor een bijzonder aantrekkelijke prijs. Dat kan je toch niet laten lopen. Alsof het was voorbestemd. Ik kon de drang niet weerstaan en heb mij de nieuwe eigenaar gemaakt van dat lokje. Ze zeggen wel eens zo blij als een kind, maar dat was (en ben) ik werkelijk. Een brok in mijn keel kreeg ik ervan. Mijn lokje… En gelijk schieten de herinneringen aan mijn vroegere spoorbaan door mijn gedachten heen. Ja, dit is voorbestemd, dit moest gewoon zo zijn. Alsof een hogere macht je laat weten dat je op de goede weg bent met je modelspoorbaan.

‘s Avonds zaten we bij de televisie, ik zat wel te kijken naar de beelden maar die drongen helemaal niet tot mij door. Het kriebelde… het kriebelde verschrikkelijk… ik zou en moest mijn nieuwe aanwinst uitproberen. Ik moest hem zien rijden, als was het maar héél even. Het moest gewoon gebeuren. Maar hoe, ik had nog geen meter rails liggen… Toen ik naar mijn buro liep schiet het me dan ook gelijk te binnen… pak een stuk flexrails, knoop er even wat draden aan, koppel de transformator er aan en laat je trein even heen en weer rijden.

Zo gezegd zo gedaan, een stuk flexrails, wat draad, de trafo en het treintje… rijden maar. Weet je wat dat met een mens doet? Iets onbeschrijfelijks gebeurt er dan, je voelt je helemaal in je element. Het treintje rijdt heen en weer, eerst heel langzaam. Je ziet de drijfstangen langzaam bewegen… zo soepeltjes… zo mooi. En dan laat je het treintje steeds iets sneller heen en weer rijden. Dat is het toch helemaal. Iemand ooit wel eens naar de TV-serie “The Big Bang Theory” gekeken? Naar Sheldon met zijn treintje… Dit maakt het allemaal duidelijk… Je bent niet gek… je bent een stoomtrein…

Overigens nog even terugkomend op mijn jongste dochter en haar ‘nieuwe auto’. Echt een leuk karretje, en ze rijd best goed. Dat heb ik wel gezien toen ik een paar keer ben meegereden toen ze een huurauto gebruikte. En zoals iedere automobilist, heeft ze al een aantal handelingen min of meer geautomatiseerd. En meestal is dat een goede ontwikkeling omdat dat het autorijden eenvoudiger maakt. Soms echter pakt het niet helemaal zo uit als dat oorspronkelijk de bedoeling is.

Zo reden wij dus in twee auto’s weg bij de garage waar de auto gekocht was op zoek naar een tankstation. Met mijn navigatiesysteem liet ik de route aangeven tot het dichtstbijzijnde tankstation. Op de plaats van bestemming aangekomen… geen benzinestation. Deze was opgeheven. Na wat verder zoeken vonden we uiteindelijk een benzinestation waar we gingen tanken. Alleen had mijn dochter haar nieuwe aanwinst iets te ver van de pomp geplaatst met de tankdop aan de andere kant. Door de auto even verder te duwen kon de slang er wel bij, maar hiervoor moest de handrem er af.

Na het tanken reden we verder, ik voorop met de navigatie, mijn dochter achter me aan. Alleen op een gegeven moment tijdens het wegrijden bij een stoplicht bleef ze wel heel erg ver achter. Nu bleek dat bij het wegrijden ze gewend is om een handeling naast de stoel uit te voeren. Aangezien de handrem er af was, heeft ze de handrem daarom maar aangetrokken. Ach, het valt ook niet mee als er eerst altijd iemand naast je zit die je corrigeert met het autorijden en je het dan ineens helemaal alleen moet doen. De automatische handelingen moeten nog even worden bijgeschaafd.

RegelkastWeer terug naar mijn modelspoor gebeuren. Omdat, of misschien wel ondanks dat ik analoog ga rijden, heb ik plannen ontwikkeld voor een nogal uitgebreid schakel/regel-paneel. Hiervoor heb ik al de nodige schakelaars, knoppen, meters en andere belangrijke zaken verzameld. Van de week kwam een heel belangrijk onderdeel binnen, namelijk de ‘inlet’ voor de stroomvoorziening. Want zonder een touwtje naar het stopcontact zal er weinig te schakelen en regelen zijn. Deze ‘inlet’ is voorzien van een schakelaar met verklikkerlichtje en misschien nog wel belangrijker, een smeltveiligheid. Dit om te voorkomen dat ik straks iedereen hier in huis in het donker zet of dat er op de een of andere manier ergens een storing optreed in mijn schakel/regel-kast.

Maar zoals ik al schreef, ik ben dus met van alles druk… druk… druk…

Later meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *