Eerste aanzet

Een oude hobby komt weer tot leven.

De SpoorpetVroeger als kind deed ik het al, spelen met treintjes. Als kind nog gewoon simpel een ovaaltje op het koude zeil in de slaapkamer, twee of drie huisjes erbij, een overgang en veel fantasie. Verre reizen maakte ik toen in gedachten en inderdaad met de spoorpet op. Die laatste had ik trouwens van mijn vader gekregen, een heuse spoorpet. Mijn vader werkte bij de NS en soms op een vrije dag, dan mocht ik wel eens mee. Hij als conducteur door de trein kaartjes knippen, ik vaak voorin bij de machinist. Mensen wat genoot ik. Soms, heel soms mocht ik op de zitting van de machinist gaan zitten en de trein ‘besturen’. Ik was een koning te rijk.
Natuurlijk bestuur je geen trein, en stond de machinist direct naast me om in te grijpen, maar als klein jochie heb je het gevoel of je werkelijk de machinist bent. Ik denk dat dat de tijd is geweest die me werkelijk heeft besmet met het trein-virus.

Ik heb later nog wel eens gesolliciteerd bij de NS, maar ik zag het toch ook niet echt zitten als machinist de hele tijd alleen voorin in die trein. Bovendien had ik in de loop der jaren genoeg verhalen opgevangen van mijn vader en zijn collega’s over de mindere kanten van het machinistenvak. En dat maakte het voor mij een stukje minder aantrekkelijk.

Ik hield het maar op modeltreinen. Inmiddels het koude zeil ingeruild voor een zelfgebouwde treintafel en het ovaaltje met de Marklin-trein vervangen door een Fleischmann Piccolo baan. Deze baan was weer voorzien van een Duits aandoend landschap met wat bergen en dalen waar de treinen doorheen reden.
Ik heb nog vele jaren plezier gehad van dit gebeuren.

Ook de technische kan had ik helemaal zelf ontworpen en gebouwd. Dat wil zeggen, alle aansluitingen, schakelingen, verlichtingen en al wat ik nodig vond om het geheel zo ‘natuurgetrouw’ mogelijk na te bootsen. Treinen die langzamer het station in kwamen rijden, en ook weer hun snelheid opbouwden bij hun vertrek en wat allemaal nog meer nodig was.

Dan komt er een tijd dat je trouwt en kinderen krijgt. Dan is er minder tijd en plaats voor een modelspoorbaan. Dus heb ik alles maar van de hand gedaan om niet steeds geconfronteerd te worden met iets waar je toch het virus van meedraagt. Want het is toch zonde om de boel ergens achteraf weg gestopt te laten verstoffen terwijl je toch geen tijd en vooral plaats hebt om een modelspoorbaan te bouwen.

Maar kinderen worden groot, gaan studeren en hebben toch weer iets minder ruimte nodig om binnen te kunnen spelen als het slecht weer is. En daar steekt het virus weer de kop op… Ja, toch maar weer eens denken aan een modelbaantje… op zolder… Dat zou toch wel weer fantastisch zijn. Na een tijd lang te lopen denken, wikken en wegen het toverwoord toch maar eens op tafel gooien. En dan is het toch wel heel leuk dat de familie het idee wel ondersteund.

Mijn jongste dochter studeert, woont op kamers en werkt ondertussen als lerares op een middelbare school. Zij is eigenlijk alleen in de weekeinden thuis en heeft daarom ook een eigen slaapkamer hier thuis. Mijn oudste dochter is afgestudeerd, maar woont het liefst thuis waar haar bedje gespreid is en haar kostje gekookt. Alhoewel, sinds kort is ze actief opzoek naar een eigen plekje om te leven (wel dicht bij pa en ma, want dat is vaak toch wel makkelijk). Dus komt er waarschijnlijk binnenkort een kamer vrij.

Dat opent perspectieven… In plaats van een wat krappe zolder naar een ruime kamer voor een modelbaan… dat is toch geweldig mooi. Dan moet het bouwen van de modelbaantafel maar heel even wachten, misschien dat ik al sneller een verdieping lager zit dan dat ik verwacht had. Dan heb ik ondertussen tijd om meer materiaal te verzamelen om een wat ruimere baan op te zetten.

Met een enigszins beperkt budget is het soms lastig om een hobby op te bouwen die vooral in het begin de nodige investeringen vraagt. Neem bijvoorbeeld een startset voor een modelbaan. Dan zit je al snel boven de 200 Euro, terwijl het niet altijd de meest leuke treintjes zijn die daar bij zitten. Maar zoals altijd, ‘Waar een wil is, is een weg’. Als je inventief bent en goed zoekt, is er zo links en rechts wel het een en ander te vinden. We leven immers in het Internet-tijdperk waar zoveel plekken te vinden zijn waar van alles te krijgen is voor enigszins redelijke prijzen. Vaak dan wel niet nieuw, maar zeker goed bruikbaar.

Overigens heb ik besloten dat mijn baan geheel analoog wordt. Je kan tegenwoordig ook voor digitaal gaan, maar ik heb daar op de eerste plaats nog helemaal geen ervaring mee, het kostenplaatje is anders en bovendien wil ik straks alles zelf kunnen regelen en bepalen welke lok waar rijd, hoe hard hij gaat en noem maar op wat nog meer. Zelf met de handen aan de knopjes zitten, mijn eigen ‘verkeersleider’ zijn zonder overgeleverd te zijn aan een ‘computer’. Let maar op, bij mij rijden de treinen straks zonder vertragingen omdat er een herfstblaadje op de rails ligt of omdat het toevallig een keer gesneeuwd heeft.

Ik zal hier regelmatig bijhouden welke vondsten er weer gedaan zijn. Misschien dat een ander ook zijn voordeel hiermee kan doen.

1e TrafoAls eerste heb ik mij een tweedehands transformator van Minitrix aangeschaft via Marktplaats. Ik weet dat eigenlijk de meeste ‘verkopers’ daar graag de hoofdprijs vragen voor de zaken die ze aanbieden. Maar als je geduld hebt en goed zoekt, vind je wat je zoekt voor een aangename prijs. De Transformator is in mijn ogen een essentieel onderdeel van de modelspoorbaan, immers zonder stroom rijd de trein niet. En uiteindelijk zullen er meerdere trafo’s nodig zijn om de gehele spoorbaan en scenery van stroom te voorzien. Want wil je meerdere treinen laten rijden, heb je zeker evenzoveel trafo’s nodig. Goed, het eerste onderdeeltje is binnen en van binnen juich ik, de eerste stap is gezet.

Het volgende onderdeel. Straks moet mijn mini-wereld ook ‘bewoond’ worden. Daarvoor heb je mensjes nodig… op schaal 1:160. Die vond ik op Ebay. 100 stuks voor slechts € 1,25 en gratis verzenden. Dat kon ik gewoon niet laten lopen. Ze zijn dan wel niet gelijk nodig, maar in een later stadium komen ze zeker mijn modelspoorbaan bewonen.

Dan zijn er nog 10 mini-schakelaartjes voor 3 Euro op Ebay. Die komen straks op mijn schakelpaneel te zitten om bijvoorbeeld de rijrichting te veranderen (rangeer emplacement) en nog een aantal toepassingen.
Gelijktijdig met de schakelaartjes vond ik nog een rijtuig van de Duitse S-Bahn die straks op mijn baan zal rondrijden. Mijn eerste rijtuig… Nu is het echt begonnen voor mijn gevoel.

Maar ja, zonder rails begin je helemaal niets. Maar Ebay bied ook hier weer uitkomst. Een verkoper uit Duitsland bied nieuwe rail-pakketten aan gelijk aan die uit een startset voor een fractie van de prijs van een startpakket. Ook die gekocht en tegen alle verwachting in binnen twee dagen thuis bezorgd gekregen. Wat een euforisch gevoel… zo’n stukje rail in je hand houden. zo klein en fragiel… Bijna beter dan …

Later meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *