It giet oan…

een willekeurige flatDe kogel is door de kerk, het bericht is binnen dat m’n oudste dochter een flat heeft toegewezen gekregen. Dat houd dus in dat ik een ruime kamer krijg om mijn modelspoorbaan te gaan bouwen. Dan kan ik dus mijn plannen voor de tafels die ik in gedachten heb, straks in alle rust gaan uitvoeren.

In eerste instantie wil ik twee tafels maken van ieder 200×90 centimeter die in L-vorm tegen elkaar geplaatst worden. Volgens mij moet ik dan al een aardig oppervlak hebben om er iets van te kunnen maken. Het beeld staat al helder in mijn hoofd wat het moet gaan worden. De eerste tafel word het licht glooiende Duitse landschap, de tweede tafel het berglandschap uit het zuiden van Duitsland en het grensgebied met het Oostenrijkse Tirol. Ik heb daar nog genoeg foto’s van, zodat ook voor een belangrijk deel de details aardig kunnen gaan kloppen.

In een later stadium kan ik het geheel nog weer gaan uitbouwen met nog een tafel van bijvoorbeeld 200×90 centimeter zodat er een U-vorm ontstaat en ik vanuit het midden het geheel goed kan overzien en besturen. Op die laatstgenoemde tafel heb ik nu de ruimte gepland voor een rangeer emplacement, havengebied en dergelijke waar al het goederenverkeer afgehandeld kan worden. Maar dat is van latere zorg, ik wil toch eerst de ‘romantiek’ van het rijden door heuvel- en berglandschappen weer opnieuw ervaren.

Uiteraard is ook de schakeltechniek een heel belangrijk onderdeel van de modelspoorbaan. Zeker omdat ik per se analoog wil rijden en niet digitaal. Ook wil ik meerdere treinen tegelijk kunnen laten rijden zonder dat er gelijk allerlei rampen in het verschiet liggen. Gelukkig heb ik op het gebied van elektrische schakelingen voldoende kennis om dit op een goede manier te kunnen uitvoeren. Ik heb lang genoeg op school gezeten voor de theorie en lang genoeg als storings/onderhoudsmonteur gewerkt in een fabriek en de praktijk in de vingers te hebben. Dus voorzie ik daarin geen echte problemen.

Ondertussen ben ik ook nog bezig met het verzamelen van allerhande zaken die van pas komen bij mijn modelspoorbaan. Maar om een goed overzicht te krijgen van de mogelijkheden op railgebied, treinen, rijtuigen en wagons is een catalogus volgens mij toch wel heel erg handig. En waar haal je zo’n catalogus vandaan? Juist, in een winkel die ook dat spul allemaal verkoopt. Dus op internet maar eens gekeken wat er allemaal in de buurt te vinden is aan winkels die modelspoor in hun assortiment hebben zitten. En dat valt dan best wel tegen, in ieder geval bij mij in de buurt.

Maar toch iets gevonden wat de indruk geeft voldoende gericht te zijn op modelspoor en alle aanverwante zaken. Hobbyshop Zelhem lijkt het aangewezen adres te zijn om met een bezoekje te vereren en hier in ieder geval een catalogus te bemachtigen. Een aantal andere modelspoor-winkels die ik vind zullen even moeten wachten totdat ik die een keer kan bezoeken. Omdat we de hele week van alles en nog wat te doen hebben en ik toch zeker voldoende tijd wil reserveren om in de hobbyshop rond te kunnen neuzen, blijft er geen andere dag over dan zaterdagmiddag.

Op zaterdagmiddag direct na de lunch dus in de auto richting Zelhem naar de Hobbyshop. Tja, je komt op vreemd gebied waar je ´heg noch steg´ kent en mijn DomDom was ook een beetje de weg kwijt. Komen we daar in een winkelstraat maar de straatnaambordjes zijn zeker weg gespoeld door de vele regenval de laatste tijd, want nergens kan ik die vinden. Dan stuurt de DomDom ons een parkeerplaats op en meld dat we op de plaats van bestemming zijn aangekomen. Dus we parkeren de auto en stappen uit, lopen de parkeerplaats weer af de winkelstraat in.

Daar staan we dan, je kan kiezen, linksaf of rechtsaf. We kijken naar links, we kijken naar rechts en zien dat er links meer winkels zijn dan rechts. Nu wist ik dat we op nummer 28 moesten zijn, maar probeer in een hedendaagse winkelstraat maar eens een huisnummer te ontdekken. Die zijn al net zo zeldzaam als de eerder gezochte straatnaambordjes, niet te vinden dus. Maar daar lopen we een ´inboorling´ tegen het lijf die we besluiten te vragen naar de hobbyshop. “Ja,” zegt ze, “daar een stukje verder op zit een hobbywinkel… met naaiwerk en zo…”. Nou, dat is nu net even niet de hobby die ik zoek. Maar je weet maar nooit, het zou een (enigszins vreemde) combinatie-hobbywinkel kunnen zijn dus laten we daar maar heen gaan.

Totdat… Ho… Hu… Daar staat half verscholen tussen de hoge struiken een paal met meerdere bordjes erop die bij nadere inspectie straatnaambordjes blijken te zijn. De paal heeft in mijn ogen ook al zijn beste tijd gehad en staat behoorlijk schuin en gedraaid tussen die struiken alsof de volledige Zelhemse jeugd zich na een feestelijke avond deze paal heeft uitgezocht om uitgebreid tegenaan te hangen. Zeker geen onwaarschijnlijke optie omdat de uitgang van de mogelijke feestlocatie zich 180 graden gedraaid tegenover de richting van de gebogen paal bevond. In gedachten kan ik het hele feestelijke vertrek-gebeuren zich zo zien afspelen.

Als ik ondertussen de oorspronkelijke richting van de bordjes probeer te bepalen kom ik tot de conclusie dat we (hoe kan het ook anders) de verkeerde kant op gingen. Dus omkeren en de andere kan op, terug in de richting waar we vandaan kwamen. Zo komen we ook weer langs de parkeerplaats waar mijn Zoekzoekie staat en rustig gaan we verder. Dan zie ik vlaggen hangen, vlagen van Marklin. Dus heeft het er alle schijn van dat we nu de goede kant op gaan en niet veel later staan we inderdaad voor een aantal etalages met allerhande modelspoor spullen. De ingang in net om de hoek blijk en precies voor de deur… een aantal lege parkeervakken speciaal voor bezoekers van de Hobbyshop Zelhem. Dat had ik toch eigenlijk graag iets eerder willen weten, het zou op de eerste plaats het zoeken voorkomen hebben en bovendien dit verhaal zeker twee alinea’s hebben verkort.

Alleen als het verhaal twee alinea’s korter word, moet ik weer iets anders verzinnen om toch een beetje lengte te creëren. Dan krijg je al snel iets als: Conducteur betreedt de 1e klas: “Dames en heren goedemorgen, uw geld of uw kaartje.” of anders Twee meisjes op een perronbankje onder een spoorvertrekstaat: “Moeilijk hoor die tijden”. “Nee hoor, niks aan.”. “Nou, hoe laat is dan 16 uur 27?” “Nou, luister: 16 uur 25 is vijf voor half vijf. 16 uur 27 is dus 7 voor half vijf!” Maar laten we daar maar niet aan beginnen, dan is het einde zoek. Alhoewel dat laatste zou wel kunnen verklaren waarom de NS zoveel moeite heeft om op tijd te rijden.

Waar waren we gebleven… Oh ja, in de Hobbyshop Zelhem. Goed, daarbinnen is er dus best wel goed rond te snuffelen. Uiteraard heel veel H0-spoor, maar toch ook nog wat N-spoor. Zo kom ik een aantal rechtopstaande dozen tegen (die van karton in dit geval) met daarin spiksplinternieuwe flexrail van 730mm, weliswaar niet van Minitrix, maar zeker niet minder bruikbaar en voor een fractie van de prijs van een originele Minitrix flexrail. Daar heb ik er nu dus maar vast vijf van meegenomen, in mijn baanplannen is er immers altijd plaats voor deze flexrail. Natuurlijk mogen de losse railverbinders ook niet ontbreken, dus daar ook maar een zakje van 10 stuks meegenomen. En dan natuurlijk de catalogus waarvoor ik hier naar het Zelhemse getogen ben. Ik kreeg hier overigens ook de Fleischmann catalogus bij. Leuk om treintjes, rijtuigen en wagons uit te zoeken.

Ketelwagen BPIn de tijd dat wij in op en neer naar Zelhem waren is er thuis een pakketje bezorgd, inhoudende een zak met allerlei pruttel voor de modelbaan. Variërend van wat boompjes, wat perrons, een onafgebouwd huisje, een ketelwagen van de BP en nog wat andere ondefinieerbare handel. Toch allemaal weer goed bruikbaar voor mijn modelspoorbaan in wording. Ik moet wel zeggen, die winkel in Zelhem zal ik zeker nog vaker bezoeken, genoeg redenen die dat bevestigen. Maar de volgende keer denk ik dat ik ook eens naar Lochem ga. Daar schijnt een waar Walhalla voor de N-spoorder te zijn volgens de berichten die ik opvang.

Later meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *