James Bond Films – The Living Daylights

 

 
The Living Daylights
 
Filmmaatschappij:
United Artists

Regiseur:
John Glen

Release:
1987

Speelduur:
130 min.

Op Gibraltar vindt er een training van de 00 sectie plaats, maar er is sprake van verraad waarbij 004 wordt vermoord. 007, Bond zet de achtervolging in op de moordenaar en weet in de Land Rover te komen waar de verrader in rijdt. Bond klimt op het dak van de Land Rover en weet zo in de cabine te komen. Tijdens het gevecht dat ontstaat stort de Land Rover in het ravijn en de verrader komt om tijdens de explosie. Bond zelf ontsnapt door middel van een parachute waarmee hij richting het water afdaalt. Hij landt op een boot waar hij een verveelde dame de telefoon afneemt om verslag uit te brengen. Wanneer de dame, die op zoek is naar een ‘echte’ man hem een glas aanbiedt, zegt hij over de telefoon dat het wat langer kan duren voor hij zich weer meldt.

Ondertussen wil de Russische Generaal Georgi Koskov overlopen naar het Westen en vraagt om begeleiding van James Bond. Bond gaat daarom naar een concert in Bratislava, Koskov zal tijdens de pauze het concert verlaten en daarna door Bond en zijn collega Saunders in veiligheid worden gebracht. Tijdens het concert valt het oog van Bond op de knappe celliste, maar wordt door Saunders bij de les geroepen. Als Bond en Saunders het vertrek van Koskov gadeslaan vanuit een hotelkamer zien ze een sluipschutter. Het blijkt de celliste te zijn en volgens een boze Saunders schiet Bond met opzet mis.

Bond haalt Koskov uit de kofferbak van de gereed staande auto en neemt hem mee. Saunders, die zichtbaar geïrriteerd is omdat Bond de leiding overneemt, zegt hij om elf uur bij de grens te wachten. Koskov wordt via een speciaal geprepareerde pijpleiding over de grens naar Oostenrijk vervoerd. Daar wordt hij snel door Q uit zijn benarde positie gehaald en met een helikopter naar Engeland gebracht. Bond pikt Saunders op bij de grens en samen gaan ze terug met de auto.

Op het hoofdkwartier van MI6 wordt er naar de sluipschutter gezocht die het op Koskov had voorzien, voorlopig zonder succes. Bond krijgt de boodschap zich op het schuiladres van MI6, het landgoed Blaysden, te melden, waar een vergadering plaats vind en ook Koskov, die Bond wat overdreven verwelkomt. Voor zijn vertrek naar Blaysden heeft Bond nog aan Moneypenny gevraagd de identiteit van de celliste te achterhalen. Wat niemand merkt is dat de melkman overvallen wordt en een KGB-agent in plaats van hem het landgoed binnendringt. Koskov vertelt dat Generaal Pushkin, die Generaal Gogol vervangen heeft de reden is voor zijn uitwijken naar het westen. Pushkin zou de operatie “Smiert Spionem”, wat zoveel betekent als ‘Dood aan de Spionnen’, gestart hebben. Volgens Koskov is Pushkin elimineren de enige manier om de operatie te stoppen.

Dan dringt de KGB-agent Blaysden definitief binnen en in de chaos die tijdens het gevecht ontstaat wordt Koskov op een brancard in een helikopter afgevoerd. MI6 is ontstemd doordat de KGB de overloper al na enige uren terug heeft weten te halen en Bond krijgt de opdracht Pushkin in Tangier op te zoeken waar hij een dezer dagen naar toe zou gaan en hem te doden. Bond twijfelt of Pushkin werkelijk schuldig is, maar neemt de opdracht toch aan. Moneypenny heeft uitgezocht wie de celliste is, het is Kara Miloy en zou in Bratislava zijn. Bond zegt Moneypenny dat hij via Bratislava naar Tangier wil reizen.

In Bratislava luistert Bond in het conservatorium naar het spel van Kara waar hij erg van onder de indruk is. Hij volgt haar later in de tram waar hij ziet dat Kara meegenomen wordt door mannen van de KGB die haar naar een auto brengen waar Generaal Pushkin wacht. Haar cello kist blijft achter en Bond neemt deze mee om te doorzoeken. Er blijkt een wapen in te zitten, maar de munitie bestaat uit losse flodders. Het lijkt erop dat Koskov de aanslag in scene heeft willen zetten en daarmee kan ook zijn overlopen in twijfel worden getrokken.

Kara keert terug in haar appartement dat door de KGB doorzocht is. Bond duikt ook op en wijst Kara op de auto van de KGB die buiten staat om haar te observeren. Bond doet zich voor als een vriend van Koskov die gestuurd is om Kara in veiligheid te brengen. Kara toont zich gelukkig dat Koskov aan haar welzijn denkt en is ervan overtuigd dat de man van haar houdt. Bond verzint een list om de mannen in de auto af te leiden en vlucht met Kara. Ze moeten nog wel een omweg maken langs het conservatorium want Kara is niet bereid te vertrekken zonder haar cello.

Al snel is hun aftocht ontdekt en wordt de achtervolging door politie en militaire jeeps op hen ingezet. Dankzij de bijzondere snufjes die Q in de Austin Martin heeft ingebouwd kan Bond hun belagers lang van zich afhouden, maar tenslotte begeeft de wagen het. Het laatste stuk van hun ontsnapping is bijzonder te noemen, op de cello kist glijden Bond en Kara de helling af, over de grens met Oostenrijk. Bond roept nog dat ze niets aan te geven hebben waar Kara aan toevoegt dat ze alleen een cello bij zich hebben.

General Pushkin bezoekt de wapenhandelaar Whitaker in Tangier en maakt hem duidelijk dat hij de deal die zij hadden verbreekt en het geld terug betaald moet worden. Ondertussen komen Bond en Kara aan in Wenen en onderweg naar hun hotel vertelt Kara dat haar cello een Stradivarius is, de ‘Lady Rose’ en dat zij hem cadeau kreeg van Koskov. Bond vraagt zich direct af hoe Koskov aan het geld voor een dergelijke aankoop komt. In het hotel regelt Bond naast kamers voor hem en Kara ook kaarten voor het concert voor deze avond.

In het huis van Whitaker wordt Koskov, die daar logeert, bij Whitaker geroepen, samen met Necros, degene die hem zogenaamd van Blaysden ontvoerde. Whitaker vertelt dat Pushkin zijn geld terug wil en oordeelt dat de Generaal onmiddellijk omgebracht moet worden. Necros wil dit bevel onmiddellijk uitvoeren maar Koskov is er zeker van dat hij de Britten heeft overtuigd dat Pushkin een gevaar vormt en dat zij Bond zullen sturen om hem te elimineren. Wanneer Whitaker toegeeft stelt Koskov nog wel voor om nog een Engelse agent te vermoorden om meer chaos te creëren.

In de pauze van het concert van die avond spreekt Bond met Saunders en vraagt hem na te trekken waar Koskov het geld voor de ‘Lady Rose’ vandaan had. Ook wil hij dat Saunders papieren regelt voor Kara zodat zij veilig het land uit kan. Saunders is wat onwillig, vooral als het Kara betreft, maar zegt Bond vanavond om twaalf uur op de kermis te zijn bij het reuzenrad.

Bond gaat na het concert met Kara naar de kermis en ze hebben een romantische avond. Om twaalf uur ontmoet Bond Saunders die hem vertelt dat de wapenhandelaar Whitaker de cello die Koskov aan Kara gaf in werkelijkheid heeft gekocht. Wanneer Saunders bij Bond wegloopt wordt hij door Necros gedood. Necros laat een ballon bij hem achter waarop geschreven staat ‘Smiert Spionem’. Necros is niet meet te vinden en Bond vertelt Kara dat ze de volgende morgen direct zullen afreizen naar Tangier.

Daar volgt hij Pushkin en overmeesterd hem in een hotelkamer. Bond is nog niet zover dat hij Pushkin zonder meer vermoord en ondervraagt hem over ‘Smiert Spionem’ en de moord op de beide agenten. Pushkin ontkent iedere betrokkenheid en zegt dat Bond zelf moet beslissen wie hij wil vertrouwen, Koskov, of hem, Pushkin. Bond zegt daarop dat wanneer hij Koskov zou vertrouwen, hij niet meer met Pushkin zou praten, maar dat ze nooit zullen weten wat Koskov wil zolang Pushkin in leven is. Nuchter zegt Pushkin dat dit betekent dat hij zal moeten sterven.

Tijdens een conferentie maakt Necros zich klaar het vuur te openen op Pushkin maar Bond is hem net voor. Terwijl Pushkin wordt weggedragen vlucht Bond het pand uit. Hij krijgt een lift van een paar fraaie jongedames die hem uitnodigen voor een feest. Maar wanneer hij wil uitstappen krijgt een pistool op zijn hoofd en wordt hij meegenomen naar een boot. Generaal Pushkin komt achter de schermen weer overeind, de aanslag was in scene gezet. Op de boot blijkt Bond bij de CIA te zijn en wordt verwelkomt door zijn oude vriend Felix Leiter die de handel en wandel van Whitaker bespioneert.

In de villa van Whitaker komt Necros verslag uitbrengen dat Pushkin vermoord is door Bond. Koskov is opgetogen en juicht dat hij wel wist dat hij de Britten om de tuin kon leiden. Whitaker krijgt ondertussen telefoon, maar geeft het toestel door aan Koskov.

Bond gaat naar een hotelkamer waar hij een doodongeruste Kara vind. Ze mixt hem een martini en hoort zij verhaal aan. Bond doet haar uit de doeken dat Koskov iedereen wilde verraden, de Russen, de Engelsen, maar ook haar, Kara. Ook vertelt hij haar nu dat hij een Britse geheim agent is. Kara barst uit dat hij liegt, ze heeft naar Whitaker gebeld en direct met Koskov gesproken. Te laat beseft Bond dat Kara een slaapmiddel in zijn drankje heeft gedaan en zakt langzaam bewusteloos op de vloer. Toch weet hij haar met de laatste woorden die hij uit kan brengen haar aan zijn kant te krijgen.

Bond wordt met een ambulance naar een vliegveld gebracht waar hij met een Russisch vliegtuig weggevlogen wordt naar een Russische militaire basis in Afghanistan. Wanneer hij bij bewustzijn komt betuigt Kara hem haar spijt en ze ontdekken een kist met een zogenaamd donorhart. Het is in werkelijkheid het hart van een dier en een cover voor een fortuin aan diamanten in ijs die ook in de kist zijn verpakt. Op de basis levert Koskov Bond uit aan de militairen en draagt ook Kara aan hen over, die hem woedend in het gezicht slaat. In de gevangenis gebruikt Bond een sleutelhanger van Q, dat een gas ontsteker bevat om een chaos te veroorzaken. Bond slaat de bewakers neer en vlucht met Kara. Op het laatste moment gooit hij de sleutels naar een andere gevangene, een wat morsige Afghaan.

Na een moeilijke ontsnapping van de basis wachten er buiten mannen met paarden op de Afghaan en nadat deze de mannen duidelijk heeft gemaakt dat Bond en Kara niet Russisch zijn, nemen ze hen ook mee. de Afghaan blijkt Kamran Shan te zijn, leider van de Mujahedin, het Afghaanse verzet. Kamran is niet bereid om met zijn mannen en Bond terug te gaan naar de basis om Koskov te stoppen. Hij noemt het te gevaarlijk en bovendien heeft de Mujahedin de volgende ochtend een overdracht. Bond vertelt Kara dat hij wil dat zij zo snel mogelijk naar veilig gebied gaat, maar Kara begrijpt dat Bond zelf achter Koskov aan wil en wordt boos.

De volgende dag ontdekt Bond dat de overdracht van de Mujahedin om opium gaat, die aan Koskov wordt verkocht voor diamanten. Door deze deal zullen Whitaker en Koskov hun wapenhandel voort kunnen zetten. Bond overtuigd Kamram hem te helpen beslag te leggen op de opium, zolang de Afghanen de diamanten krijgen. Bond dring zich in het transport en verstopt een bom in een zak met opium die hij tussen de anderen legt. Het gaat mis wanneer Koskov Bond ziet en een klopjacht op hem in zet. Kara volgt het Russische konvooi te paard en wordt wat onwillig gevolgd door Kamram en zijn mannen. Op het vliegveld ontstaat er een gevecht tussen de Russen en de Afghanen, terwijl Bond probeert weg te komen met het vrachtvliegtuig met de opium. Kara, die te paard over het vliegveld gaat wordt daar afgeslagen maar weet in een jeep te springen waarmee ze het vliegtuig met Bond volgt. Die gebaart haar de laadklep in te rijden en even later valt ze in de cabine Bond om de hals.

Koskov ziet het vliegtuig vertrekken en jaagt er achteraan met zijn jeep. Dan botst hij op een klein naderend vliegtuigje en wanneer hij zich uit de exploderende jeep laat rollen ziet hij het vrachtvliegtuig het luchtruim kiezen. Bond zegt Kara het roer over te nemen en gaat zelf naar de laadruimte om de bom te demonteren. In de laadruimte vindt hij ook Necros en er ontstaat een gevecht tussen hen op leven en dood, hangend aan de netten met opium zakken die uit de openstaande laadklep hangen. Necros houdt zich op het laatst alleen nog vast aan de laars van Bond en door zijn veters door te snijden laat Bond hem een vrije val maken. De laadklep sluit zich en Bond zoekt naarstig naar de bom. Nadat hij deze gevonden heeft en uitgeschakeld is hij nog net op tijd terug in de cabine om het toestel op te trekken voor het zich te pletter vliegt.

Dan ontdekken ze dat Kamran en zijn mannen in gevaar zijn omdat de Russen hen bijna gevangen hebben. Bond haalt de bom weer tevoorschijn en door de bom op een brug te laten vallen kunnen de Russen de Afghanen niet meer bereiken en zijn deze gered, waarom deze luidkeels juichen. Voor Bond en Kara loert er een nieuw gevaar, het toestel verliest snel brandstof en de motoren vallen stil. Er is geen plaats om het toestel veilig aan de grond te zetten en daarom laat Bond Kara snel in de jeep springen die achterin de laadruimte staat. Zelf springt hij op het laatst snel bij en laat de jeep met hulp van een grote parachute op de grond komen. Het vliegtuig gaat met de opium in vlammen op, maar Bond en Kara kunnen met de jeep naar de grens rijden.

Met hulp van CIA man Felix Leiter dringt Bond de villa van Whitaker binnen waar hij Whitaker vraagt naar Koskov. Deze zegt dat Bond Koskov mag hebben, in ruil voor de opium. Als Whitaker hoort dat de opium weg is, valt hij Bond onverwachts aan. Bond dood de wapenhandelaar maar wordt zelf bijna omgebracht door zijn lijfwacht. Dit weet Pushkin, die ook binnen komt, nog net te voorkomen. Dan wordt Koskov, die zich schuil hield in de villa afgevoerd en deze probeert zich een laatste keer schoon te praten. Het baat hem niet, Pushkin laat hem afvoeren in een diplomatieke zak.

Na een concert dat Kara gaf krijgt ze veel complimenten van onder andere M en deze vertelt haar dat ze onbeperkte reisvisa krijgt en ongestoord een wereldtournee kan gaan maken. Zelfs Kamran en enkele vrienden zijn gekomen, maar Bond zou andere verplichtingen hebben. Teleurgesteld zoekt Kara haar kleedkamer op waar haar een verrassing wacht. Het is Bond, die haar verzekerd het concert voor geen geld ter wereld had willen missen.