Magie, digi en vakantie.

JomandaWe komen nog even terug op de BR80 die ik gedigitaliseerd heb. Het inbouwen van de decoder was gewoon kinderspel en bij het proefrijden reed hij dan ook perfect regelbaar over het proef/programmeerspoor. Nu was het tijd om hem weer te voorzien van zijn bovenkap en klaar was Kees. Nou volgens mij was Kees even op vakantie, wand het ging alles behalve van een leien dakje. Nadat ik de kap gemonteerd had en het lokje weer op de rails plaatste om nogmaals te laten rijden, weigerde hij alle diensten. Ships… zeker toch iets wat klemt want kortsluiting was onmogelijk omdat de decoder ruimte genoeg had ik alles zeker wel tien keer gecontroleerd had. Zonder kap reed de trein perfect, met gesloten kap gebeurde er helemaal niets. Ik heb echt van alles geprobeerd, maar alles zonder resultaat, tot aan dat de kap op nageldikte dicht ging reed hij perfect. Ging de kap helemaal dicht, niets meer… met een loep heb ik alles gecontroleerd en ik kon werkelijk niets vinden waardoor hij mogelijk zou blokkeren. Als laatste redmiddel heb ik het hele verhaal op een modelspoor-forum gepost in de hoop via de grote kennis die daar aanwezig is aan een oplossing te komen.

Verschillende oplossingen werden inderdaad aangedragen, maar niets wat hielp. Totdat op een bepaald moment een van de andere modelspoor enthousiasten aanbood om dan eens langs te komen en het met eigen ogen aan te zien. Laten we hem voor het gemak maar even Ben noemen. Uiteraard ging ik daar graag op in en nodigde Ben dan ook uit om eens te komen kijken. Bij zijn komst hebben we eerst nog een lekker bakkie koffie gedronken en wat gebabbeld om vervolgens maar naar mijn eigen modelspoor paradijsje te gaan. Na eerst wat praten over mijn baanbouw en wat andere zaken omtrent onze geliefde hobby nam Ben het lokje ter hand om hem eens goed te bekijken. Maar ook hij kon geen vreemde dingen ontdekken of dat er iets mogelijk klem zou kunnen zitten. Hij pakte de kap van het lokje, plaatste deze op het onderstel en vervolgens het geheel op de proefbaan en draaide aan de regelknop van de MultiMaus. Zoals een mond open kan vallen van een autowasstraat medewerker, zo viel mijn mond zeker ook open van opperste verbazing. Het lokje reed met volledig gesloten kap zonder enig probleem over de rails heen en weer… Ik kon echt even geen woord meer uitbrengen want zoiets had ik nog nooit mee gemaakt.

Ik begreep er totaal niets meer van, overigens begreep Ben er ook niets van want hij had immers niet meer gedaan dan alleen het kapje sluiten precies zoals ik al talloze keren eerder had gedaan. Hoe kon dit gebeuren? Wat was hier aan de hand? Niemand die het kon verklaren… Later toen Ben weer naar huis was drong het tot me door… We hadden hier een soort van modelspoorbaan-Jomanda aan het werk gezien. Hij heeft het lokje ingestraald en deze is daarna op bijzondere wijze weer tot rijden gebracht. Maar ik was weer helemaal blij dat de BR80 nu gewoon reed zoals het hoort en dat ik hem op de digitale baan kan gaan inzetten op de spoorverbinding met een bergdorpje. En wat betreft het digitaliseren van treinen… Ik heb de smaak nu helemaal goed te pakken en wil in de nabije toekomst nog wel graag de nodige treinen gaan digitaliseren. Eén gegadigde heb ik in ieder geval al, dat is een V90 van Roco. Volgens de informatie die ik gevonden heb is die ook goed te digitaliseren al is dat iets lastiger dan de BR80, omdat er wat aanpassingen in de lok nodig zijn in de vorm van wat freeswerk.

Laten we nu maar weer eens terug keren naar het bouwen van de modelspoorbaan, daar is dit immers allemaal om te doen. Ik heb dus inmiddels een railplan waar ik goed mee uit de voeten kan. Al heb ik een paar onderdelen moeten laten vallen, de rest is het aanschouwen zeker waard vind ik. Er is ook nog weer een kleine Helix bijgekomen. Deze was ook weer heel noodzakelijk, omdat het grote station omhoog gebracht zou worden moest ik op een kleine ruimte van het tafelniveau omhoog naar het station terwijl het stijgingspercentage niet boven de 2,5% mag uitkomen. Maar ook het bouwen van deze derde Helix ging me weer veel makkelijker af dan de bouw van de tweede Helix, dus in een mum van tijd stond ook de derde Helix stevig op de tafel gemonteerd en voorzien van de nodige Flexrails. Daarna is het stationsterrein op hoogte gebracht zodat deze exact dezelfde hoogte had als de uitrit van de Helix. En ik word er helemaal vrolijk van, dit soms tot lichtelijke ergernis van de overige leden van het gezin omdat dit vaak gepaard gaat met de nodige kolder en humor. Maar ja, ze moeten niet zeuren want als ik sacherijnig zou gaan lopen doen lopen ze ook te klagen, dus slikken maar. 😀

Ondertussen begint het geheel steeds meer zijn vormen te krijgen, en kan ik steeds meer trajecten aan elkaar koppelen. Ook heb ik nu een ruim rangeer- en fabrieksterrein gerealiseerd met de nodige fabriekssporen voor het bevoorraden en het afvoeren van de goederen vanaf de fabrieken en een ruim rangeerterrein compleet met omloopspoor zodat mijn rangeerlok zijn eigen domein heeft waar hij alles kan doen wat hem te doen staat. Het enige punt is dat ik nog wat rails tekort kom. Maar ook hier dient de oplossing zich alweer aan. Omdat ik toch naar Ede zou gaan, besluit ik ‘s morgens maar een uurtje eerder te vertrekken en dan de modelbouwwinkel in Ede te bezoeken. Ik was daar nog nooit geweest, en kon dan eens mooi die zaak bekijken. Op de website van die zaak had ik inmiddels al gezien dat er weer het nodige materiaal was binnen gekomen, dus waarschijnlijk zou er ook wel wat van mijn gading tussen zitten. En inderdaad, daar aangekomen hadden ze alle rechte rails die ik nog nodig had, dus weer een goede dag voor wat betreft mijn modelbaan. Natuurlijk ook nog even goed rond gekeken in de winkel en daar zag ik toch nog wel de nodige dingen liggen waar ik wel zin in heb. Wie weet… over een paar weken ben ik jarig… hint… hint…

Nadat ik ook mijn oorspronkelijke doel voor een bezoek aan Ede had gehad en ik weer thuis was heb ik alle nog ontbrekende wissels besteld. Ik had namelijk een groot tekort aan Engelse Kruiswissels. Deze waren in mijn nieuwe plannen van bijzonder groot belang omdat anders het station maar half bereikbaar is en het fabrieks- rangeerterrein maar vanaf één spoor te benaderen zou zijn. Nou, zelfs bij ProRail kom je dat niet tegen, dus mag dat bij mij al helemaal niet gebeuren. Dus nu is het even afwachten totdat die wissels binnen komen voordat ik echt het hele railplan in werkelijkheid op mijn tafel heb liggen. Ondertussen kan ik nog verder bouwen aan het stationsterrein waar nog een stukje bij aangebouwd moet worden, het plateau in de bergen waar het bergdorpje op moet komen kan ik alvast maken en zo zijn er nog wel wat kleine dingetjes die ik ondertussen kan doen. Het elektra ga ik pas aanleggen als alle rails vast ligt om te voorkomen dat ik steeds opnieuw onder die tafel moet duiken om weer eens een draadje aan te sluiten. Ook dan pas ga ik de definitieve indeling maken voor de blokken die ik later nodig heb als ik uiteindelijk de modelbaan per computer ga besturen.

Overigens heb ik al die tijd dat ik bezig ben met mijn modelspoorbaan iets vergeten. Het is namelijk zo dat ieder ‘zichzelf respecterende modelbaan enthousiast’ een thema voor zijn baan kiest en een daarbij behorende benaming. Sommige mensen bouwen een bestaand traject na en vernoemen die meestal dan ook naar dat traject, anderen verzinnen een traject en geven daar bewust een bestaande benaming aan. En weer anderen doen het soms zoals ik ook doe, ze verzinnen een traject met omgeving en geven daar een zelf verzonnen benaming aan. Dus bij deze zal ik dan officieel de benaming bekend maken van mijn modelspoorbaanwereldje… En die is: Bärental Met als centrale stad Bärenstein. In een later stadium zal ik nog de geschiedenis van Bärental en Bärenstein gaan beschrijven die dan ook op deze website geplaatst zal worden. Voor de actieve Googlelaars onder ons, als je Bärenstein intypt en zoekt, vind je inderdaad de nodige informatie over een plaatsje Bärenstein in Duitsland deelstaat Saksen precies tegen de Tsjechische grens aan. Dit is echter een andere plaats in een heel ander gebied dat dit Bärenstein waar ik het over heb.

Groeten uit Bärental Tot zover even het stukje over de geografie. Later komt hier nog wel meer over. En nu weer vlug terug naar de spoorbaan. Het station is overigens eens zo lang geworden dan dat het in mijn eerste plannen was. Het gevolg is dat er nu dus ook veel langere treinen kunnen stoppen. Langere treinen wil ook zeggen meer drukte. Meer drukte voert weer naar meer bekendheid en voordat je het weet wordt het omgetoverd tot een of ander vakantie-paradijs. Dat willen we toch wel even voorkomen anders moet ik straks mijn vrouwtje (nou ja… tje…) bij de deur in een kassahokje zetten om entree te gaan heffen. Dat word ook niks, Dan moet ik nog meer ruimte inleveren op mijn modelspoorkamer en blijft er niet genoeg ruimte over voor Bärenthal, wordt de bevolking daar weer onrustig, krijgen we allerlei opstanden en volksoproer, revolutie… Nee… Geen kassahokje, geen vakantietoestanden, geen campings en dergelijke. Gewoon een fijne omgeving waar zo nu en dan iemand op uitnodiging op bezoek komt en geen hordes aan ongedurige veeleisende vakantiegangers die ook nog eens een hoop troep achterlaten.

Later meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *