Nieuwe lijnen…

FlexrailsOndertussen ben ik dus weer razend druk geweest met het bouwen van een nieuwe Helix. Alles bij elkaar ging het toch nog redelijk vlot. Mede dankzij het mooie weer droogde de lijm goed en kon ik net even iets sneller door bouwen. De Helix staat er nu en compleet goed uitgemeten op de juiste hoogte. Ook de flexrails ligt nu mooi vloeiend in de Helix zonder dat er ook maar ergens een probleempje is ontstaan. Overigens is het nu niet alleen maar flexrails wat ik in de Helix heb gebruikt, maar ook ‘vaste gebogen rails’. Een probleem met flexrails is namelijk dat het wel mooi buigzaam is, maar ook graag weer terug buigt naar een meer rechte vorm. Hierdoor kunnen op de onderlinge verbindingen makkelijk knikken ontstaan, zelfs als je ze gesoldeerd hebt. De krachten die erop komen te staan zijn vaak groter dan dat de soldeertin kan weerstaan. Daarom heb ik na een flexrail een ‘vast’ gebogen railstuk gelegd, deze hebben uiteraard niet de neiging om recht te willen buigen waardoor je de flexrail ook makkelijker in de juiste positie houd. En zo krijg ik een veel beter railverloop in de Helix.

Dat was dus Helix nummer twee die vervangen is. Helix nummer één is ook verdwenen van de tafel en uit het originele railplan. Hiervoor in de plaats komt ook weer een nieuwe te staan. En omdat de eerste versie nog maar voor een klein deel gebruikt zou worden heb ik de bouw van de nieuwe beperkt tot een ¾ Helix. Waarom zou je meer bouwen dan dat je daadwerkelijk nodig hebt, het is ook gewoon zonde van de tijd en materiaal. Een mooi bijkomend voordeel is nu dat ik op tafelniveau bijna alle ruimte vrij houd waar ik in de toekomst alsnog een schaduwstation kan gaan bouwen. Ook het bouwen van deze ¾ Helix gaat lekker soepel en snel en ook het leggen van de rails gaat zoals al verwacht heel voorspoedig. En binnen de kortst mogelijke tijd staat deze Helix gemonteerd op zijn draadeinden stevig op zijn plaats. Nu was het zaak om de twee Helixen met elkaar te verbinden en de ¾ Helix ook weer te verbinden met het stationsgebied. Ik was alleen niet zo gelukkig met het nu geplande railverloop zoals ik dat eigenlijk bedacht had. Het zou weer een recht-toe-recht-aan gedeelte gaan worden en dat vind ik toch niet zo’n geweldig vooruitzicht.

Ik heb heel wat tijd verbruikt om op enige afstand het landschap te overzien, ideeën te bedenken en weer aan de kant te schuiven, andere oplossingen te bedenken en noem maar op. Wat voor mij voorop stond was dat er geen of nagenoeg geen evenwijdige sporen met de tafelrand mochten voorkomen in dit gedeelte. Ook mochten er geen te krappe bochten in voorkomen maar moesten het zoveel mogelijk vloeiende lijnen zijn. Op eens had ik het, ik laat het ingaande en uitkomende spoor van de Helix nummer één kruisen. Hierdoor voorkom ik aan de tafelrand evenwijdige lopende lijnen, ik krijg geen krappe bochten en een veel speelser en aantrekkelijker spoorplan. Bovendien is de toerit naar het stationsgebied ineens veel mooier en soepeler geworden. Bijna geniaal. 😀 Ja, ik zeg “bijna”, dus geen geroezemoes over arrogant en zo… Ik beheers me nog wel even. Dus deze bijna geniale oplossing wordt snel en secuur uitgevoerd en binnen de kortste keren is de modelbaan weer een compleet geheel. De treinen kunnen weer volledig rond gaan rijden, nadat ik overigens al het gereedschap heb opgeruimd, alle rommel heb weg gehaald en alle stof heb weg gezogen met de stofzuiger.

Over met treinen rijden gesproken trouwens, ééns per jaar kan het wel eens gebeuren dat er weer een getalletje bij je leeftijd opgeteld moet worden. Sommigen noemen dit ook wel een verjaardag. Laat dit lot mij nou ook beschoren zijn, en wel net in deze dagen. Alleen heb ik besloten dat ik eens ga aftellen, dus vanaf nu voorlopig maar eens weer jonger ga worden. In dat geval zou je dus kunnen spreken van een ontjaardag. 😀 Maar goed, verjaardag, ontjaardag, tijd voor kadootjes… Van mijn vrouw heb ik een prachtige digitale stoomloc gekregen. Een waar pracht exemplaar van een BR50 en hij rijd als de spreekwoordelijke trein. Oh nee, wacht even… het is een trein… Dus hij rijd als zichzelf. En ik had mezelf ook maar eens een kadootje gegeven, toevallig ook een stoomloc maar dan een BR38. Weliswaar nog niet digitaal, maar die moet ik in de toekomst nog maar eens rustig gaan ombouwen. Analoog rijd deze in ieder geval ook voortreffelijk. En voor de nieuwsgierige onder ons, de foto’s staan inmiddels al in het album waar mijn locs te vinden zijn.

Terug naar de modelspoortafel… De boel is schoon, de rails zijn schoongemaakt met een railgummetje, het elektra is gecontroleerd op mogelijke kortsluitingen. Tijd om te rijden. Als eerste is mijn nieuwe BR50 aan de beurt. Van deze loc weet ik tenminste zeker dat hij goed is en ook goed rijd… Prachtig… zoals hij over de baan rond rijd… ik geniet met volle teugen. Wel ontdek ik nog een paar plekjes waar de rails nog iets beter schoon gemaakt moet worden, maar verder gaat het echt geweldig. Na verschillende rondes gereden te hebben met de BR50 besluit ik toch maar weer eens de V200 uit te proberen. Hoewel dit model loc mijn favoriete model dieselloc is, heb ik eigenlijk vanaf het begin problemen met deze loc. Alsof hij een eigen wil heeft bepaalt hij zelf wel wanneer hij wil rijden en wanneer niet, en ook de verlichting werkt niet zoals het zou moeten. Nee, niet een loc waar ik echt heel erg gelukkig mee ben. En eerlijk gezegd een beetje spijt van deze aankoop heb ik wel. Achteraf had ik misschien liever iets meer betaald bij een andere verkoper waar ik dan waarschijnlijk meer plezier van de loc zou hebben. Voor een eventuele volgende loc weet ik dan ook nog niet of ik überhaupt nog wel naar die verkoper toe ga. Voor mijn gevoel is deze momenteel meer geïnteresseerd in de verkoop van een mogelijke volgende loc dan het oplossen van de problemen met mijn huidige loc. Dat geeft mij in ieder geval niet erg veel vertrouwen. Maar de tijd zal het leren.

Verder naar vrolijker zaken. Ik woon niet zo heel erg ver van Loenen af. Daar is het ‘hoofdkwartier’ van de Veluwse Stoomtrein Maatschappij gevestigd. En die hebben ieder jaar een weekend waarin het publiek kan komen kijken naar hun treinen en ritjes kunnen maken in verschillende rijtuigen getrokken door verschillende Stoomlocomotieven. Een prachtige gebeuren, maar helaas niet voor iedereen weg gelegd. De entree is namelijk nogal stevig te noemen, of je nu mee gaat met de stoomtrein naar één of meerdere van de stations, of alleen op het terrein blijft kijken, iedereen betaald dezelfde entree. En als je dan niet alleen gaat, maar met meerdere personen, dan loopt dat stevig in de papieren. Het Spoorweg Museum is goedkoper. Volgens mij een gemiste kans van de VSM om meer publiek te kunnen trekken door de entree te verlagen en voor de treinritjes kaartjes te verkopen. Maar ja, wie ben ik. Ja… toevallig landheer van Bärental waar ik ook nog eens mijn eigen spoorwegen run met, naar mijn mening, ook de meest prachtige locs.

En ik ben blij met Bärental, ja echt blij. Een lang gekoesterde droom die werkelijkheid is geworden, wat is er nou mooier dan dat. Ondanks dat er zo nu en dan wat tegenslagen te incasseren zijn en dat soms niet alles precies zo loopt als dat ik eigenlijk gewild zou hebben ben ik tevreden over de huidige stand van zaken. En dat ik hier nog vele jaren plezier aan ga beleven staat voor mij als een paal boven water. Want nu de basis van Bärental zover klaar is, kan ik op mijn gemak gaan verder bouwen en uitbreiden, het landschap vorm geven, de bergen opbouwen, de stad en het bergdorpje opbouwen en noem maar op. Echt alle technische kennis die ik heb kan ik volledig benutten in de hele verdere ontwikkeling van de modelspoorbaan. Ook kan ik nog heel veel bijleren, met name over het digitale sporen, waar ik eigenlijk nu net pas mee bezig ben en eigenlijk dus nog een compleet groentje in ben. En dat maakt het allemaal zo leuk, een hobby die zich maar door kan blijven ontwikkelen en jezelf de kans bied om meer kennis op te doen en nieuwe dingen te leren. Ook de uitdaging om het er zo realistisch mogelijk uit te laten zien vind ik prachtig, al maak ik dan geen kopie van de werkelijk wereld, maar een fantasie omgeving die toch een realistisch beeld wil mee geven.

RingtoneOh wacht even, daar komt weer een SMS-je binnen… Dit doet me er ineens aan denken dat ik weer eens een nieuwe ringtone heb. En nu eentje echt helemaal in stijl. Bij ieder sms-je gaat er nu bij mij nu een stoomfluit van een stoomloc af… Ik heb er wel eens plezier in om zelf ringtones te maken, tenminste… met bestaande geluiden, stemmen of wat dan ook zo te bewerken dat ik hem kan gebruiken als ringtone op mijn GSM. En meestal heb je dan iets wat origineel is, wat niemand verder heeft. Vaak lijd dat ook wel tot hilarische reacties als je buiten op straat of bijvoorbeeld in de supermarkt een sms-je krijgt. De mensen reageren dan op de meest vreemde manieren bij dergelijke geluiden, omdat ze die normaal gesproken niet op die plek horen of tegen komen. En zeker nu met mijn stoomfluit verwacht ik toch wel het een en ander aan bijzondere reacties… Misschien dat ik daar in de toekomst nog wel een keer over zal berichten.

Later meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *