Nog even… Hatsjoe…

Die FeuerwehrNog even terugkomend op mijn uitje naar Eurospoor in Utrecht en dan in het bijzonder op een van mijn aanwinsten daar. Het ‘Finanzamt’ wat in brand staat… ik vind hem helemaal geweldig. En het geeft je zo’n warm gevoel… laten we zeggen een klein stukje in de kleine wereld van de modelspoorbaan dat een beetje een statement maakt naar de grote boze buitenwereld. Want ik ben eerlijk gezegd nog niemand tegen gekomen die het echt leuk vind om belasting te betalen. Ondertussen heb ik er ook een kort filmpje van gemaakt die hier te zien is. En dan zal ik dat nu voorlopig laten rusten want er is nog genoeg te vertellen en te schrijven.

Zo zat ik dus na het bezoek aan Utrecht nog steeds zonder het door mij gewenste draad om de wissels aan te sluiten. Daarom heb ik het ‘s avonds gelijk maar besteld via Iebeej bij een Duitse verkoper in de veronderstelling dat het wel een goede week zou gaan duren voordat ik het een en ander zou ontvangen. Bij deze ‘Verkäufer’ had ik nog wel niet eerder besteld, maar ver weg de meeste aankopen uit Duitsland deden er ruim een week over om op mijn adres te arriveren. Heel erg groot was dan ook mijn verwondering dat ik de op vrijdag bestelde goederen, op dinsdag al binnen kreeg. En dat terwijl de verzendkosten laag waren, veel lager dan dat ze hier bij Post.nl durven te vragen voor een klein pakketje. Maar ja, bij de Duitse post zal er wel niet zo’n graaicultuur heersen. Maar het een en ander hield wel in dat ik nu dus het draad een week eerder binnen had en hierdoor mezelf dus weer onder de tafel kon laten zakken zonder dat ik me daar geestelijk en mentaal op voorbereid had. 😉

Dus het eerstvolgende moment dat ik weer met de baan aan de slag ging was het dus weer tijd voor het betere knip, braad en prutswerk onder de tafel. Ook moesten er nog de nodige bindruggen annex kabelgootjes aangebracht worden om de bedrading weer netjes in op te kunnen bergen. En alles verliep lekker en wissel voor wissel kon aangesloten worden op het schakeltableau. Tussendoor test ik dan ook weer ieder wissel op de juiste werking, zodat ik achteraf niet voor onverwachte storingen kom te staan. En dat is maar goed ook, want nu kom ik er ineens achter dat een paar wissels die het eerder wel normaal deden nu ineens niet goed meer functioneren. De wisseltongen worden niet volledig in de gewenste rijrichting bewogen. Dus dat zal waarschijnlijk wel een vervanging gaan worden of een hele lastige reparatie. Ik heb nog wel een aantal wissels liggen waar de werking ook niet helemaal lekker van is, misschien kan ik daarmee wat onderdelen uitwisselen zodat ik toch weer goed werkende wissels kan samen stellen. Gaat natuurlijk toch wel weer de nodige tijd en gepruts in zitten.

Zo zie je maar, ben je net een poosje lekker bezig, komen er altijd weer van die andere klusjes tussen door die je eigenlijk liever niet zou hebben gehad. Aan de andere kant, als dit nu gaat lukken of niet, opent dat ook weer perspectieven voor de toekomst. Ik kan er weer veel van leren en natuurlijk voor toekomstige gevallen van storingen sneller bepalen of iets nog te repareren is of dat het gewoon snel vervangen moet worden. Geluk bij dit probleempje is overigens dat het geen wissels zijn die een heel belangrijke rol spelen op de baan. Ze zijn niet van invloed voor het berijden van de hoofdbaan, maar alleen voor het rangeerspoor. Het zou een veel groter probleem zijn als één van de wissels bij het station het zou begeven, dan heb je maar zo dat grote delen van je baan niet meer te berijden zijn. En dat is toch echt wel het laatste wat ik wil. Nou ja… er zijn nog wel andere dingen waarvan ik nog liever heb dat ze niet gebeuren, maar die hebben helemaal niets met mijn modelspoorbaan te maken. Dat zijn meer dingen van een heel ander hobby-gebied. 😉

Waar ik me trouwens de laatste tijd een klein beetje aan stoor als ik zo met mijn modelspoorbaan bezig ben is het gebrek aan de nodige decibels… Ik ben altijd gewent om als ik ergens mee bezig ben iets van muziek of zo op de achtergrond te horen. Dan werk ik gewoon veel prettiger. Nou kan je natuurlijk bedenken om je vrouw zo af en toe een aria te laten zingen, maar dat is hier ook geen optie… Ik weet namelijk niet of de glasverzekering in dat geval de schade dekt, bovendien lijkt het me niet helemaal gezond voor mijn trommelvliezen. 😀 Maar er is hoop, ik heb nog een nieuwe autoradio liggen en een gestabiliseerde voeding van twaalf volt. Tel die twee bij elkaar op en dan heb je een leuk achtergrond-geluiden-apparaatje. Dus daar knutsel ik even een leuk kistje in elkaar, voedinkje er in, radio erin, boxen aansluiten en laat maar komen dat kabaal… uhhhh… stilte… @%**%$#@… radio doet het niet… klo…e ding.

Gelukkig staat de leverancier bekend om zijn uitstekende service, dus sturen we het ding maar weer terug en wachten we maar totdat er een nieuwe gestuurd word die het hopelijk wel doet. Want ik wil toch eigenlijk wel wat muziek op mijn modelspoortreinhobbykamer (als je het eens hebt over woorden voor scrabble) Al met al toch weer een kleine tegenvaller. Maar ach, je kan niet altijd alles mee hebben zonder tegenslagen. Dan word het zo gewoontjes, dan ga je het niet meer zo waarderen als het allemaal wel lekker gaat en mee zit. Ondertussen heb ik nu alle beschikbare elektrische wisselaandrijvingen aangesloten en gecontroleerd. Er ontbreken er nog wel een paar, maar die moeten later nog een keer aangeschaft en aangesloten worden. Tot zo ver werken de aandrijvingen, op de eerder genoemde twee wissels na, allemaal perfect. Dan kan ik dit onderdeel nu even tijdelijk afsluiten en doorgaan met het volgende. En nu twijfel ik even tussen het klaarmaken van het buurt/berg-spoortje en de voorbereidingen voor het maken van de berg-scenery. Voor het buurt/berg-spoortje moet ik triplex gaan halen bij de doe-het-zelf zaak, voor de voorbereiding van de berg-scenery heb ik nog wel het een en ander aan materiaal klaar liggen. Dus ik denk dat ik eerst maar ga voor de berg-scenery, daar kan ik ook wat van de oude resten van afgebroken helixen in verwerken waardoor dit materiaal ook niet nutteloos weg gegooid hoeft te worden.

Eigenlijk maar goed ook want het weer buiten is nou ook niet bepaald aantrekkelijk, het is koud, guur en vochtig… Precies het weer waar ik niet zo dol op ben en waarin ik ook niet voor mijn plezier naar buiten ga… meer zo’n weertje waar je na een paar dagen begint te snotteren en de rillingen krijgt waarna je weer je bed in kan duiken omdat je je hondsberoerd voelt omdat je weer een stevige griep hebt. Over de griep gesproken trouwens… In het verleden is tijdens een bezoekje aan de huisarts wel eens gesproken dat het misschien voor mij verstandig zou zijn om een vaccinatie tegen de griep te halen. Ik heb dat altijd een beetje afgewimpeld met iets van “Ach, het lukt mij prima om de griep te krijgen, daar heb ik geen hulpmiddelen voor nodig.”. Maar de laatste tijd is daar nooit meer over gesproken… en nu snap ik ook waarom… Ik kreeg nu gewoon een oproep om er een te komen halen. Natuurlijk kan je die weigeren, maar dan kan je ook niet zeuren als je dan de griep krijgt.

PrikkenNou, dan toch maar eens proberen, zo’n vaccinatie. Dus ik op de bewuste dag naar de dokterspost waar ze zouden prikken… Kom ik daar aanrijden staat er een complete kermis daar buiten van standjes en folder uitdelende figuren. Gelukkig kon ik me erlangs wurmen en naar binnen voor de spuit. Dat ging allemaal prima, er was wonderlijk genoeg geen oponthoud en ik kon zo doorlopen naar de dames die de prikken uit deelde. “U komt voor de griepprik?” vraagt de prikkerteuze. Nou ja ik zou komen voor een griepvaccinatie, dus jas uit, overhemd uit, bovenarm bloot en prikken maar. “Zo, ‘t is gebeurt”, zegt ze. Dus vraag ik gelijk, “En hoe lang duurt dat nou?” “Wat bedoeld u” vraagt ze. (ze zeiden zomaar U tegen mij) “Nou, voordat ik de griep krijg?” “Als het goed is krijgt u die niet” antwoord ze. Waarop ik reageerde met, “Maar dit was toch de griepprik? Die is toch voor de griep? Nou, dat is dan ook mooi, kom je voor de griepprik, krijg je de antigriepprik”. Het was even heel erg stil… En ik ben dan ook maar stilletjes vertrokken, de prikkerteuze achterlatend met grote ogen en open mond.

Ondertussen kom ik dus weer buiten bij die kermis, word ik haast besprongen door zo’n figuur met van die boekjes in de hand. ‘Of ik zo’n boekje wilde hebben met allerlei handige tips voor ouderen’. Ja, ik weet dat ik er niet al te jeugdig uitzie, maar om mij nou een ‘oudere’ te vinden gaat mij toch een beetje te ver. Ik ben nog piep in vergelijking met al die anderen die hier ronddolen. Een paar stappen verder word ik haast aangerand door zo’n folderfloepert… “Heeft u misschien belangstelling voor de ouderen inloop, hier aan de overkant? Kunt u gezellig praten met anderen, koffie drinken en zo… Is er ook voor dat ouderen niet vereenzamen”. Enigszins geïrriteerd antwoordde ik, “Ik weet dat ik er nu vandaag niet op mijn paasbest uitzie, maar om mij nou gelijk maar oud te gaan noemen…” en hup, daar kon ik mij aan de rechterkant van deze figuur ‘uit de benen maken’ om twee meter verder aangesproken te worden door weer een ander figuur… “Meneer… meneer…”. Ik denk bij mezelf ‘negeren die handel’. “Meneer… wilt u misschien een gratis hoortest doen?” “Wat zegt u?” antwoord ik maar. “Of u een gratis hoortest wilt doen?” “Nee, hoeft niet, ik boor nog prima. Ik heb pas nog een nieuwe boormachine van mijn dochter gekregen.” Ik ben maar snel op mijn scoot gestapt en naar huis gereden… Op naar de lekkere warme bruine koffie.

Later meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *