Persoonlijk – Over mij

Op deze pagina’s wil ik wat licht laten schijnen op de man achter deze site en deze, mijzelf dus, aan u voorstellen. In de tweede helft van de vorige eeuw, in 1961 om precies te zijn, ben ik in het Gelderse Velp geboren. Een goede twintig jaar later kwam ik mijn huidige vrouw tegen, die één minpunt had, ze kwam uit Arnhem en ze wilde daar beslist niet vandaan. Ach zolang ik mijn werk had ging het best en in de tijd dat ik thuis was zorgden onze twee dochters en vele huisdieren wel voor de nodige afleiding.

Maar helaas kwam er aan dat werken een einde doordat zich in de loop van dertig jaar een reeks kwalen opbouwde die mij het leven akelig zuur maakte en het werken onmogelijk. Dat begon eigenlijk eigenlijk al kort na de geboorte van onze oudste dochter en toen zij 10 was zat ik voor de tweede maal in de WAO. In eerste instantie had ik nog veel afleiding van vrouw, dochters en de huisdieren, maar ja hoe gaat dat. De kinderen worden groter en zoeken hun eigen weg. De volière, het tropisch aquarium werden door lichamelijke problemen steeds moeilijker te onderhouden en dan zit je eigenlijk bijna alleen nog maar achter je computertje.

Binky, mijn gevleugelde vriend

Wanneer je dan buiten je gezinnetje weinig mensen meer spreekt omdat wandelen met de hond niet meer lukt, je niet meer kan en mag fietsen en je ook nog je bezigheden voor chronisch zieken en gehandicapten op moet geven omdat je het niet meer trekt, dan wordt het wel weer stil om je heen. We woonden ook nog in een deel van Arnhem waar het lastig lopen is als je moeilijk te been bent. Na twintig jaar Arnhem had ik mijn vrouw eindelijk zover, we verhuisden Arnhem uit. Na een tussenstop in Rheden belanden we uiteindelijk in het mooie Doesburg. En ik kan zeggen, daar hebben we ons stekkie gevonden. Onze dochters zijn inmiddels volwassen en het huis uit, de vele huisdieren hebben helaas het veld moeten ruimen, behalve onze Binky, een leuke mooie grijs geparelde valkparkiet en onze Yorkshire terriër. Tenminste, onder de Yorkshire vlag is hij bij ons gekomen, maar ik vermoed dat de weidse naam Cosmo die ik voor hem bedacht had niet voor niets was, want hij is uitgegroeid tot zeker twee maal het formaat van een doorsnee Yorkshire.

Nu we in Doesburg wonen kan ik er weer wat gemakkelijker uit, vooral omdat ik mijn racefiets heb ingeruild voor een scootmobiel. Het is even wennen maar het simpele feit dat je op je eigen tijd de wind om je oren kan voelen en mensen kan spreken is goud waard. Ook heb ik mijn oude jeugd hobby weer nieuw leven in kunnen blazen nadat er wat meer ruimte in huis kwam en daar zitten al heel wat uurtjes knutselen en plezier in. Helaas gaat alles door mijn lichamelijke problemen niet zo heel snel, maar uiteindelijk zal mijn modelspoorbaan een prachtbaan worden.

Verder vermaak ik mij nog steeds uitstekend met mijn computer, het internet is een onuitputtelijke bon van informatie over elk onderwerp dat mij interesseert en werk ik verder aan onder andere deze website. Ondertussen luister ik non stop naar muziek, want zonder muziek om me heen functioneer ik niet. Mijn muzieksmaak is erg divers, al klaagt mijn vrouw nog weleens over het hoge Nederlandstalige ‘smartlappen’ gehalte. Alsof de meeste Engelse nummers waar zij zo dol op is geen smartlappen zijn. En je moederstaal versta je nog altijd het beste toch?

Verder kijk ik graag goede televisie en daar versta ik dan nieuwsprogramma’s, series en films onder. Soaps en dat zogenaamde reality tv hoeft voor mij niet. This is TV man, schei toch uit. Nee als het om films gaat, is James Bond voor mij favoriet, wat hier op de site ook wel te zien is, Star Wars en ja, ik vindt het allebei mooi ook Star Trek. Helaas ligt Star Trek grotendeels stil, van Star Wars hoor je ook niet veel en wat James Bond betreft, tja…die laatste meneer die zich Bond noemt zou eens bij Connery en Moore in de leer moeten gaan.

Wat kan ik nog meer over mezelf vertellen? Dat ik graag in de keuken sta, hang, zit en daar het liefst bezig ben met oosterse gerechten, want dat lust ik erg graag. Mijn favoriete drankje is overdag koffie en ‘s avonds als slaapmutsje ‘Virgin Wodka’, want daar reageert mijn lichaam beter op dan Whiskey zeg maar. Roken doe ik al vanaf mijn vijftiende, al heb ik in de laatste tien jaar de nodige verwoede pogingen gedaan om te stoppen. Maar na een half jaar snakte mijn lichaam zo naar nicotine dat ik helaas toch weer voor de bijl ging. Met Kerstmis 2016 kreeg ik van mijn oudste dochter een E-sigaret en nu heb ik hele goede hoop. Ik krijg toch mijn broodnodige nicotine binnen en als ik nu een ‘echte’ sigaret ruik, vindt ik dat eigenlijk best wel heel erg vies ruiken.

Tot zover mijn verhaaltje, ik denk dat u mij hierdoor misschien wat beter heeft leren kennen en als u nog vragen heeft, mail mij dan gerust!

Naar boven!