ProRail kan nu wel inpakken…

tekenplanZo, de basis van de modelspoortafel is klaar, mijn eerste digitale lokje heeft zijn eerste proefrondjes gedraaid. Hoogste tijd om nu eens serieus met het sporenplan te beginnen. In eerste instantie zoek je natuurlijk naar software om je hele railplan uit te werken op de computer. En er is toch redelijk wat software te vinden om een baan te plannen. Als eerste ga ik toch voor de gratis software die overal op het internet aangeboden wordt. Zo vond ik SCARM, een gratis ontwerpprogramma met Nederlandse taalondersteuning en bibliotheken van verschillende rail-merken.

Ik ben hier een tijdje mee aan het stoeien geweest. Met eigenlijk steeds het zelfde resultaat. Iedere keer kwam het niet uit, de rails waren niet aan één gesloten te krijgen als je na een rondgang terug kwam bij het punt waar je met je ontwerp begonnen was. Maakte ik zulke rare ontwerpen die niet gebouwd konden worden? Volgens mij toch niet, maar je weet het natuurlijk nooit zeker. Na tien pogingen besloot ik het anders aan te pakken. Ik neem een standaard Minitrix-baan van een startset en ga die dan uitbouwen naar mijn ontwerp door steeds stukjes weg te halen en vervolgens aan te vullen met door mij bedachte uitbreidingen. En wat blijkt… Ook de standaard baan komt niet uit en dat ondanks dat je er zeker van kunt zijn dat zo’n standaard-baantje in werkelijkheid wel degelijk precies uitkomt. Hier is eigenlijk maar een conclusie mogelijk, slecht programma. Dus feitelijk onbruikbaar!

Na hierover contact te hebben gehad met mede treinofielen, werdt mij Anyrail aangeraden. Ik heb dat opgezocht, gedownload en geïnstalleerd. Ik moet zeggen, een geweldig mooi programma en heel makkelijk te gebruiken. Alleen…, het is een commercieel programma, dus je moet er voor betalen. Op zich natuurlijk niet zo’n probleem, maar voor een programma wat je bij voorbaat maar één of twee keer gebruikt vind ik het nogal aan de prijzige kant. Als je immers eenmaal een baan ontwikkeld hebt, zal je er niet veel meer aan veranderen. Of je moet natuurlijk iedere maand een compleet nieuwe baan willen gaan bouwen. (ja, die zijn er ook) Ik niet dus. Één baan, en die verder ontwikkelen. Niet meer, niet minder!

Kortom, ik kan kiezen uit een te duur programma, een niet goed werkend programma of op de ouderwetse manier met een sjabloon. En dat laatste geeft ook maar een zeer discutabel resultaat, al ben je nog zo nauwkeurig met het tekenen. Dan toch maar iets fabriceren met SCARM en waar de rails niet uitkomt gewoon tijdens het uitleggen van de rails kijken hoe je het kunt oplossen. Bovendien heb ik ook nog voldoende flexrails waar je veel ‘afwijkingen’ mee kunt opvangen. Dus de komende tijd ben ik aan het ontwerpen en uitleggen tegelijk. Bovendien begin ik met het opbouwen van de heuvels, dalen en bergen waar mijn miniatuurwereld ruim van voorzien gaat worden. Het voordeel van de bergen is dat je er zo mooi Helixen in kunt verbergen. (of ook wel klimspiralen genoemd)

Nu is er voor het uitrekenen van het materiaal voor een Helix een heel mooi rekenblad te vinden op de website van N Project.org een heel handig rekenblad te vinden om alles mooi mee uit te rekenen met behulp van MS-Excel. Alleen ik heb natuurlijk geen duurbetaald Excel maar de gratis Open Office variant Calc. Nu kan deze direct Excel bestanden inlezen, maar toch gaan de berekeningen dan niet helemaal goed. Ik heb daarom voor Open Office het rekenblad dusdanig aangepast dat hij wel vlekkeloos werkt in Calc. Misschien zet ik ‘m binnenkort nog wel op mijn site bij de downloads voor andere belangstellende die geen MS-Excel hebben maar wel Open Office Calc.

Goed, ik heb dus de berekening gemaakt en ben naar de winkel geweest om het benodigde triplex te halen. Gewoon het goedkoopste triplex wat er is, 3,4mm dik. Doordat je twee lagen op elkaar gelijmd krijgt, ontstaat er een stevige Helix met een vloerdikte van bijna 7mm. Dik genoeg voor iedere Helix die je voor je modelbaan zou kunnen maken. Nadat alle delen zijn uitgezaagd, ben ik gaan plakken dat het een lieve lust is. Zoals de dokter ook wel eens zegt, “Drie maal daags” twee delen toevoegen omdat ik niet meer lijmklemmen heb. Het resultaat? Voor een eerste Helix ben ik niet ontevreden. Al zijn niet alle delen exact gelijk geworden doordat ik in eerste instantie met een handcirkelzaag de delen had gezaagd en later met een tafelcirkelzaag. Dat laatste werkte veel beter en mooier. De laatste omgang van mijn eerste Helix is dan ook mooier geworden dan de eerste.

Maar dat is allemaal niet zo’n punt aangezien ik deze Helix toch helemaal onder een berg verstop. En wat je niet ziet…, zie je dus niet. En de familie viel van de stoel omdat ik zomaar ineens het perfectionistische had laten vallen. Mis dus, want in dit geval moet maar even gelden; “Wat je niet ziet…, zie je dus niet meer.” En verder ga ik lekker m’n eigen gang… het moet goed zijn, anders moet het overnieuw! Ondertussen heb ik de Helix op de tafel gezet en met drie draadeinden vast gezet. Stevig genoeg. Die is nu zover dat de flexrails erop gelegd kan worden. En ondertussen ook een tweede Helix maken… en die wordt gewoon helemaal goed. Geen verschillen en afwijkingen en allemaal gezaagd met het juiste gereedschap.

Even iets heel anders, Er ontbrak nog iets belangrijks op mijn modelspoorkamer. Waar word immers het onderhoud aan de loks en wagons gedaan? Waar worden de huisjes in elkaar gezet en waar word al het andere kleine werk gedaan voor de modelspoorbaan? Juist, er ontbrak nog een soort van “ProRail” plekje, een zenuwcentrum voor onderhoud en ontwikkeling. Alleen met dit verschil dat deze wél zou functioneren. Ik moest nog een bureautje hebben waarop ik mijn loks kan onderhouden, de huisjes kan bouwen zonder dat ze iedere keer weer opgeruimd moeten worden, Waar ik wat soldeerwerk kan doen en zo.

In eerste instantie zouden we een buro kopen bij de Ikea, Maar persoonlijk vond ik dat eigenlijk zonde omdat het redelijk de kans loopt om snel beschadigd te raken. En dat zou ik gewoonweg zonde vinden van een nieuw buro die bovendien niet alle opbergmogelijkheden had die ik graag wil. Maar Marktplaats bleek een uitstekend alternatief te zijn. Daar vond ik een burootje voor een habbekrats compleet met een opbouw die mij de gewenste opbergmogelijkheden gaf. En geloof het of niet, we hebben hem in één keer in onze Zoekzoekie gekregen. De klep kon dan wel niet meer dicht, maar met een spanbandje kan je veel doen.

Mooi, die staat nu ook te pronken op de kamer en is al ingepakt met de voorhanden zijnde gereedschappen, dremels (met hulpstukken) soldeerhandel en noem maar op. Zelfs de nog ongebouwde huisjes, bruggen en dergelijke hebben hun eigen plekje. En er komt nog wel meer bij, aangezien ik straks van plan ben om de nodige dingen zelf te gaan bouwen zoals, lantarenpalen, seinen en misschien nog wel kranen en dergelijke. Ja, het is nu echt een mooi ‘modelspoorbaanknutselhoekje geworden. (mooi woord voor scrabble trouwens) Het eerste werkje wat ik daar nu op aan het doen ben is een station in elkaar aan het bouwen voor mijn baan. En niemand die aan mijn hoofd zeurt om het op te ruimen omdat we de tafel moeten dekken.

Miele weet wat vrouwen wensenEn tussen dit alles, druppelt zo nu en dan weer een stukje rails door de brievenbus naar binnen of word er een pakketje afgeleverd met één of meerdere wagonnetjes. Zo kreeg ik van de week een wagonnetje binnen die eigenlijk meer voor mijn vrouw bedoeld was. Want uit vroegere tijd kan ik me nog een reclame-kreet herinneren… “Miele weet wat vrouwen wensen” En deze wagon is er een met reclame van Miele wasautomaten, Dus kan zij ook weer tevreden zijn dat zelfs in mijn ‘miniatuurwonderwereld’ ook aan haar gedacht wordt en dat ieder vooroordeel dat de modelspoorbaan een mannenaangelegenheid is van tafel geveegd kan worden.

Later meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *