Prrrrtttt… Bráááánd…

StoringszoekerOndertussen heb ik de nodige wissels aangesloten zodat ik deze vanaf de ‘Centrale Dienst Leiding’ kan bedienen. Netjes gegroepeerd op de schakelaars aangesloten zodat de bewuste schakelaar voor een bepaalde wissel makkelijk te vinden is op het schakeltableau. Ook de bedrading is onder de tafel netjes opgeborgen in de kunststof bindruggen zodat deze ook niet beschadigd kunnen raken door schuivende tafelbladen, zwaaiende armen of wat dan ook. Je zou het toch niet willen meemaken dat je alles klaar hebt… en dan ineens in een onbewaakt moment… je wilt vlug even iets pakken van onder de tafel uit en je blijft met je handen in loshangende bedrading haken. Je trekt zo iets kapot en probeer dan maar eens vlug uit te zoeken wat je nou precies los getrokken hebt. Nee, dat wil ik niet laten gebeuren, dus is alles gegroepeerd en gecodeerd opgeborgen. Komt er storing of een loshangende draad, zijn het hooguit zes draden die ik dan moet nakijken. En daarmee zal mijn storingsdienst aanmerkelijk sneller zijn dan die ons Nationale Spoorwegnet moet onderhouden.

Overigens kan ik nog niet alle wissels aansluiten, er is namelijk een klein onverwacht probleempje ontstaan. Het draad is op en het aantal grote bindruggen is tot nul gereduceerd. Dus… even pas op de plaats. De bindruggen heb ik inmiddels besteld omdat die bij de plaatselijke kantoorboekhandel niet te krijgen waren op de maat die ik wilde hebben. En het draad? Ja, normaal gesproken zou ik dat gaan halen bij de hobbyzaak waar ik veel van het kleine materiaal haal voor mijn baan, ware het niet dat de voor mijn geldende gezondheid me even in de steek liet. Een kwaaltje stak weer eens de kop op wat ervoor zorgde dat ik steeds weer in een recordtijd op een bepaalde plaats zou moeten kunnen zijn. Zo niet, kan iedereen zo ongeveer zien welke route je gelopen hebt. Door deze toestand was het dus ook niet echt mogelijk om draad te gaan halen om de resterende wissels aan te sluiten. En ook alle andere werkzaamheden op de baan hadden te lijden onder deze onaangename onderbreking. Ach ja, je kunt niet alles hebben, dus is het eerst noodzaak om uit te zieken. Ik moet er immers wel voor zorgen dat ik helemaal in orde ben voordat Eurospoor van start gaat. Ik heb de toegangskaarten al een tijd in huis en wil dit evenement onder geen beding missen.

Ondertussen zit je dan… je wil zo graag verder met je modelspoorbaan, maar een keer bukken zorgt al voor ongelukken. Dan ga je maar op internet kijken naar nieuwe ideeën, je loopt de verschillende fora af om te kijken of daar nog iets te beleven valt. En soms, heel soms zijn er dan dingetjes waar je mee kunt helpen. Zoals een probleem wat een starter had met zijn nieuw aangeschafte modelbaan. Zijn trein wilde niet goed rijden en na zijn verhaal goed gelezen te hebben dacht ik de oplossing voor zijn probleem te hebben. Hij had namelijk een digitale trein met digitale bediening, maar een analoge railaansluiting en die twee bijten elkaar. Dan meld je die oplossing en denk hiermee een mede hobbyist te helpen. Maar dan heb je altijd van die blaaskaken erbij die hoog vanuit de toren beginnen te blazen dat dat niet kan en het beslist iets anders moet zijn. Ik heb dan soms wel even iets van, “stik er dan maar in.” Omdat jullie toevallig wat langer met modeltreintjes bezig zijn wil niet zeggen dat jullie alles weten. Maar ik heb dit maar voor me gehouden. Ik zit er niet op te wachten om iemand voor het hoofd te stoten.

Maar ondertussen zat die ‘beginneling’ dus nog steeds met het probleem. Op advies van de ‘blaaskaken’ heeft hij contact gehad met de leverancier die hem vertelde dat er waarschijnlijk kortsluiting in de wissels zat. ‘Aan m’n hoela,’ dacht ik en nogmaals plaatste ik een berichtje dat hij maar eens goed naar de aansluitrails moest kijken… En wat bleek… dat was inderdaad HET probleem. Moraal van dit verhaal, ga niet altijd uit van wat een ‘zichzelf benoemde expert’ verteld, maar bekijk ook de mogelijkheden van iemand die er vers tegen aan kan kijken. Die kunnen vaak nogal eens verrassend eenvoudige maar goede oplossingen hebben. Het is overigens ook wel te verklaren, de experts zitten al zolang vast in ‘het wereldje’ en zijn zo diep in de materie verzonken dat de eenvoud vaak verdwenen is. En dan is het maar goed dat er ook nog mensen zijn die op beginnersniveau kunnen meedenken.

Maar nog steeds zit ik dan en begin me stierlijk te vervelen. Alle filmpjes op ‘Joetoep’ die ik zou willen zien heb ik onderhand wel gezien, alle websites over modeltreinen die ik ken heb ik weer eens doorlopen. Het brengt momenteel allemaal geen bevrediging… Ik heb weliswaar de bindruggen binnen, maar vertrouw mezelf nog niet toe om onder de modelspoortafel deze aan te gaan brengen. Dat levert zeker problemen op. Maar ik moet wat gaan doen… en snel ook want anders wordt ik helemaal gek. (“voor zover dat dan nog verder mogelijk is,” hoor ik ze hier thuis denken) En dan krijg ik weer ‘een bijna briljante’ ingeving. Onder de tafel kan ik momenteel niets doen, maar ik voel me ondertussen weer fit genoeg om op de tafel het een en ander voor elkaar te gaan maken. Het is wel niet helemaal volgens de planning, maar nood breekt wet, en hoge nood helemaal. 😀 Ja, af en toe ben ik misschien iets teveel gefocust op de gemaakte planning, maar in dit bijzondere geval moet ik daar toch even iets van afwijken anders word de druk te hoog.

Als eerste ga ik dan nu maar het stationsgebied aanpakken. Achter het station moet straks een stad verreizen en die stad moet toch ergens op staan. Het materiaal heb ik er voor klaar staan, dus ik hoef me ook geen zorgen te maken dat ik te ver van huis ben. 😉 Ik ga dus aan de slag met het grondgebied van de stad om dat op maat te zagen en de ondersteuningen zodat deze op de juiste hoogte geplaatst kan worden. En het gaat allemaal zo lekker soepel… alleen doe ik in mijn enthousiasme de dreuvels verkeerd. In plaats van dat ik ze in de steunblokken lijm, lijm ik ze in de grondplaat. Op zich maakt dat niets veel uit, maar bij het eventuele verwijderen van de grondplaat voor onderhoud moet ik nu de boel iets verder optillen. Dit zorgt er voor dat ik bij de aangrenzende bebouwingen hier ook rekening mee moet houden. Nou ja, ook dat zal best wel goed komen. Ik ben in ieder geval weer lekker bezig met datgene wat ik graag doe en dat is het belangrijkste. Alleen, soms moet je even wachten om de lijm te laten drogen… en dan zit je weer… te niksen… of je bent bezig om deze teksten op je computer er in te kloppen…

Ondertussen komen we toch op de dag dat we naar Eurospoor 2012 in Utrecht zullen gaan. ‘smorgens broodjes gesmeerd om mee te nemen en koffie gezet om na de rit er naar toe een lekker bakkie koffie te kunnen drinken. Speciaal voor dit doel hebben we twee grote thermo-bekers gekocht, zodat de koffie onderweg lekker warm blijft. De beker van mijn vrouwtje in het oranje (ik heb nou eenmaal niets met die kleur) en voor mij een beker met een mooie groen buitenkant. Zo konden we ze uit elkaar houden omdat ik iets meer suiker in de koffie gebruik dan mijn eega. Onderweg hoorde ik regelmatig wat binnensmonds gemompelde verwensingen, maar kon daar even geen acht op slaan. Ik was immers onderweg naar een feest van een modelspoor evenement. Eenmaal op de plaats van bestemming aangekomen zouden we eerst even koffie drinken en werden dus de thermo bekers uit de tas gehaald. “Ja sorrie hoor, maar een beker viel steeds om bij het remmen en daarbij is er een beetje uitgelopen in de tas.” En wat denk je? Natuurlijk was het mijn beker die steeds was omgevallen, met als gevolg dat ik welgeteld twee slokken koffie had terwijl voor vertrek er twee hele mokken met koffie in die bekers gedaan zijn. Daar sta je dan, twee slokjes koffie en een hele dag voor de boeg. Ja, mijn vrouw had natuurlijk nog wel een volle beker met koffie…

Eurospoor 2012Maar goed… dan maar met een cafeïne gebrek de dag proberen door te komen. Gelukkig had ik de kaarten van tevoren al in huis want bij de kassa was het werkelijk rampzalig. Daar stonden gigantische rijen met mensen die nog een kaartje moesten kopen. Ik was echt dolblij dat ik daar niet tussen hoefde te gaan staan en dat we gewoon door konden lopen naar de ingang van het evenement. En ik moet eerlijk zeggen, het viel allemaal heel goed in de smaak. Er waren echt heel veel kraampjes met allerhande spullen voor de modelspoorbaan. Het overgrote deel was voor schaal H0 en toch ook wel het nodige voor schaal N. Ook andere schalen waren wel vertegenwoordigd, maar daarvoor had ik geen belangstelling. Maar ook schaal H0 is niet mijn ‘ding’, of zoals ik het zelf altijd zeg, “Schaal H0 is voor mij een ‘No Go’, Schaal N is ‘Nice’.” Omdat ik thuis zonder draad zat om de overige wissels aan te sluiten en we toch hier op de beurs liepen besloot ik om het draad dan maar hier te kopen zodat ik thuis ook weer verder kon met het aansluiten van de wissels… Maar wat we ook zochten… overal was wel draad te vinden in alle mogelijke kleuren en combinaties… behalve natuurlijk het drie aderige draad in de kleur groen-geel-wit wat ik zocht. Niet een kraampje op de hele beurs wat ons dit kon verkopen…

Het betekend overigens niet dat we met lege handen zijn vertrokken. Als eerste viel mijn oog tijdens het ‘slenteren langs de kraampjes op een gebouwde brug. Het was dan wel geen echte schoonheid, maar met een beetje inspanning zou er nog best wel iets acceptabels van te maken zijn. Ik had immers nog een goede brug nodig voor een nog te bouwen bergspoortje, waarmee deze de hoofdspoorbaan kan kruisen om daadwerkelijk door de bergen te kunnen rijden op weg naar het bergdorp “Bäralm”. En voor dit bedrag wat ze voor dit bruggetje vroegen, kan ik er met geen mogelijkheid een maken. Verder nog een mooi station gevonden gebouwd in de Vakwerk bouwstijl, precies zoals ik voor de stad in gedachten had. En tot slot, misschien wel het pronkstuk van de dag, een belastingkantoor voor in de stad. Nee, niet zomaar een belastingkantoor, maar een die zeker wel bij meerdere mensen in de smaak zal vallen. Het gebouw staat immers volop in de brand, de vlammen flakkeren en de rook stijgt uit de gesprongen ramen omhoog. Helaas ben ik nog niet in bezit van een brandweerkorps, dus kan ik niets anders zeggen dan “Laat de boel dan maar fikken” 😀 Verder waren het natuurlijk niet alleen maar verkoopkraampjes, maar stonden er ook vele spoorbanen opgesteld. De een nog mooier dan de andere. Ik heb dan ook wel de nodige ideeën opgedaan om straks toe te passen op mijn eigen baan. En voor wie de foto’s nog even wil zien… ik heb een album aangemaakt voor Eurospoor 2012 waar je het een en ander nog even kunt bekijken.

Later meer…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *