Zo gaat die goed…

De tafel is dus af en voorzien van zwenkwielen. Ondertussen had ik ook het hout voor de daadwerkelijke baan besteld, wat ze nog diezelfde avond kwamen bezorgen. Ja, ik zie mezelf nou eenmaal niet op m’n scootmobiel rijden met platen multiplex van 2 meter lang en 85 cm breed. 😱 70 centimeter zou de baan toch breed worden hoor ik nu denken. Ja, dat klopt, maar de achterwand wordt in totaal 85 centimeter hoog. 😛 Maar goed, op de scootmobiel zou dat een onmogelijke toer worden en de bezorging binnen stadsgrenzen is gratis, dus dat probleem speelt nu niet. Al heb ik in het verleden vreemdere voorwerpen vervoerd met mijn scootmobiel. 😂:

Maar met de materialen dus netjes thuis bezorgd, kan ik aan de ‘bekisting’ gaan beginnen. En omdat het meeste hout al op maat gezaagd is, kan ik alles vrij eenvoudig in elkaar zetten. Het enige wat ik moet doen is de schroefgaatjes boren, de steunlatten op de verschillende panelen in monteren en de hele handel in elkaar zetten. Probleempje hierbij is alleen dat ik maar twee handen heb, en dat die handen ook nog eens niet optimaal functioneren. Kinderen zijn al de deur uit, dus daar heb ik weinig hulp van te verwachten op de momenten dat het mij zo uitkomt. Dan blijft er maar één optie over, “mijn wederhelft”. En nou weten we eigenlijk allemaal wel hoe het is gesteld met het technische inzicht van de veel vrouwen, vergelijkbaar met dat van een goudvis. Maar gelukkig heb ik daar al een beetje rekening gehouden bij het voorbereiden van alle onderdelen, alles is voorgeboord en verzonken en alle steunlatten zitten goed vast. Het enige wat ik nu nog nodig heb zijn een paar handen om de onderdelen op de juiste plaats vast te houden. Al lastig genoeg dus.

Maar goed samen met moeders de bekisting in elkaar gezet en zowaar alles ging goed. Binnen korte tijd stond daar een mooie kast om de nieuwe modelspoorbaan in te bouwen. Nu moest er alleen nog een “centrale verkeersleidingspost” gecreëerd worden waar mijn digitale centrale, het toetsenbord, de muis en alle andere mogelijke zaken op geplaatst konden worden voor de uiteindelijke besturing van het geheel straks. Bij mijn vorige baan had ik hiervoor een bureaublad gemaakt wat zo onder de baan weg geschoven kon worden en dat beviel altijd uitstekend, dus leek het me logisch om dat nu weer precies zo te doen. Zo gezegd, zo gedaan. Het oude ‘bureaublad’ was nog prima dus die gaan we weer gebruiken, recyclen noemen we dat geloof ik. 😉 Het punt was alleen dat deze veel breder was dan dat ik nu kwijt kon en bovendien had ik daar een gat in gezaagd om de centrale verzonken te kunnen plaatsen. En natuurlijk zit dat gat nu niet op de goede plaats, maar gelukkig, ik had het uitgezaagde stuk nog, dus die zou ik met een beetje handigheid, aanpassingen en knutselvaardigheid wel weer passend maken voor het op te vullen gat. Ja, ik gooi zelden iets weg waarvan ik denk dat ik dat later nog wel eens zou kunnen gebruiken, vaak tot wanhoop van de rest van de familie. 😜

Dit alles was eigenlijk toch allemaal lekker vlug en probleemloos verlopen. Eindelijk was ik dan zover dat ik kon gaan beginnen aan de daadwerkelijke bouw van de baan. Maar waar begin je dan mee, ja onderaan natuurlijk. Maar dat onderste gedeelte bestaat in mijn hoofd uit twee delen, namelijk een schaduwstation en een helix om de treinen naar het volgende niveau te laten rijden. Ik hoor vaak dat men eerst begint bij het schaduwstation, omdat dit toch eigenlijk het einde van de baan symboliseert. Alleen niet in mijn geval natuurlijk, bij mij bepaalt de grootte van de helix hoeveel ruimte ik overhoud voor het schaduwstation. Dis ik begin met de helix, probeer die zo voordelig mogelijk te plaatsen, zodat ik zoveel mogelijk ruimte overhoud voor het schaduwstation. En zo is het gebeurd, als eerste stond de helix, compleet met bedrading. En toen begon het toch wel weer te kriebelen. Dus onder het mom van testwerk heb ik even een analoge transformator aangesloten en een klein stoomlocje door de helix laten rijden. Nu kon ik gelijk zien of de rails allemaal goed lag, dat er geen rare knikken in de bochten zaten en dat verder alles ook goed was. Met andere woorden, het normale testwerk. Nou mijn stoomlocje reed als een zonnetje door de helix. 🚂

Deze helix zit dus tussen het schaduwstation en de paradebaan. Die paradebaan daar kom ik later nog wel weer op terug. Van hieruit kon ik nu beginnen met het schaduwstation. Dit is echt noodzakelijk omdat ik er nu nog helemaal vrij bij kan zonder dat andere delen me in de weg zitten. Waar ik echter nog wel tegen aan liep, was een eventuele keerlus. In de planning die ik namelijk in mijn hoofd had, zou er kortsluiting kunnen ontstaan doordat ik bij het station, wat een paar niveaus hoger gepland is, twee tegengesteld polige railstukken met elkaar in conflict zouden raken. Bovendien zou ik dan helemaal boven in de baan ook weer een keerlus moeten maken omdat daar hetzelfde probleem speelde. Ik heb daar toch wel serieus een paar dagen over lopen denken.🤔 Tenslotte heb ik de afweging gemaakt wat zinvoller was, een paar wissels bij het station die waarschijnlijk zelden of nooit gebruikt zullen worden en daarbij twee relatief dure keerlus-modules aanschaffen, of die wissels gewoon weglaten en daarmee ook de aanschaf van de keerlus-modules uitsparen. Dat laatste leek me toch wel beter. Niet dat er geen wissels bij het station komen hoor, die komen er genoeg, alleen geen wissels die op de tegemoetkomende baan uitkomen. Lijkt misschien wat saai, maar er zal straks genoeg te beleven zijn daar en bovendien is het economisch verantwoord.

Dus deze met hobbel uit de weg kan ik volop aan de gang met het eerste schaduwstation. Gezien de beschikbare ruimte worden dit vier sporen die elk bestaan uit twee blokken. Dan wordt het, een trein rijd het schaduwstation binnen in blok één, deze rijd hij door naar blok twee en daar stopt hij. De volgende trein die op het zelfde spoor binnen komt rijd blok één binnen en krijgt een signaal dat blok twee bezet is waarna hij dus in blok één moet stoppen. De eerste trein vertrekt op een gegeven moment weer uit blok twee om de baan weer rond te rijden waardoor blok twee weer vrij komt. Dit signaal krijgt de tweede trein, die rijd dan vervolgens naar blok twee en stopt daar weer. Hierdoor blijft het mogelijk om maximaal acht treinen op te vangen in het eerste schaduwstation. Op hogere niveaus komen ook nog schaduwstations waardoor er in theorie straks 16 treinen tegelijk op de baan kunnen zijn. En dit zorgt er weer voor dat je eigenlijk steeds weer verschillende treinen ziet rijden in een steeds wisselende volgorde. Volgens mij wordt dat een prachtige voorstelling en spektakel.

Maar goed, het leggen van de rails verloopt voorspoedig, en het ziet er in mijn ogen goed uit. Ik heb me ook voorgenomen om alles op mijn gemak te doen, dit ook om mezelf lichamelijk een beetje te sparen. Want als ik te lang zou doorgaan en te veel tegelijk zou doen knap ik zo af dat ik weer dagen nodig heb om ‘bij te komen’ en die dagen kan ik dan niet besteden aan de bouw. Bovendien ga je te snel fouten maken als je te gehaast bezig bent. En dat willen we echt niet laten gebeuren. Ondertussen was er ook een “Vakantiespektakel” bij mijn favoriete modelspoorwinkel N-Spoorstore in Lochem, eigenlijk ook mijn enigste modelspoorwinkel omdat ik weet wat ik daar kan verwachten en dat is alleen maar positief. Prettige prijzen, uitstekende service, en bovenal hele prettige aardige en behulpzame mensen. En NEE, ik wordt niet gesponsord door deze zaak, ik heb er geen aandelen in of welk ander voordeel dan ook. Ik ben gewoon al jaren lang super tevreden over deze winkel, wat bij andere wel eens anders is geweest.

Oh ja, nog even over dat “Vakantiespektakel”, ik had mezelf een cadeautje beloofd, min of meer als goedmakertje voor de lichamelijk lastige twee voorgaande jaren. Mijn eerste keuze was een V200, digitaal met sound. Helaas was die niet voorradig in de door mij gewenste uitvoering,😪 alleen een met een kap van een private partij die ik niet mooi vond. Als tweede keuze stond er een treinstel op mijn lijstje. Alleen is het lastig als je het type niet meer precies weet, gelukkig waren er mede modelspoorliefhebbers die precies uit mijn beschrijving wisten wat ik zocht. Laat nou juist dat treinstel wel aanwezig zijn, digitaal met geluid. Na de gebruikelijke demonstratie heb ik die gelijk laten inpakken, die is voor mij. 😃😎 Ik had overigens ook nog een derde keuze, een stoomlocomotief, ook digitaal met geluid, type was even niet zo belangrijk… Maar ook die waren niet aanwezig. Maar mensen wat geniet ik weer van dit modelspooravontuur, een lekker kamertje waar ik kan knutselen, voldoende muziek op de achtergrond, en heerlijk ontspannen bezig zijn

Later meer… ♿

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *